Исмаши бобоълии шоҳи мулаққаб ба абдол ҳамоно аз абдол бӯда . Оқилии девонау комилии фарзона . Бо мавлавии ҷомӣ муосир бӯда ва мулоқот намӯда . Мавлавии мазкӯри банно бар эътиқод ба вай вақте дар намоз ба ӯ иқтидо карда бобоълии шоҳро ҳоли мутағаййир шуда ба ҷои фотиҳаи ин байти худро хонда гурехт :
اسمش باباعلی شاه ملقب به ابدال همانا از ابدال بوده. عاقلی دیوانه و کاملی فرزانه. با مولوی جامی معاصر بوده و ملاقات نموده. مولوی مذکور بنا بر اعتقاد به وی وقتی در نماز به او اقتدا کرده باباعلی شاه را حال متغیر شده به جای فاتحه این بیت خود را خوانده گریخت:
Ман ринд бесару пои зи ғами ту ғам надорам
من رند بی سر و پا ز غم تو غم ندارم
зи ғами ту он чунонам ки ғами ту ҳам надорам
ز غم تو آن چنانم که غم تو هم ندارم