Ва ҳўи ашшайхи алмўҳди ъмрбни ҳасани бен алии бен рашиди алҳмўии алондлсии алмғрбии сами алмсрӣ . Аз қабӣла банӣ саъд . Падараш аз ондилус бӯда , дар Миср нашав ва намо намӯда чун ҷаноби шайх дар илми фароизи илми камоли афроштаи бноءи алайҳ ба ибни алФорз шӯҳрат дошта . Тарбият аз султони ҳусайни ахлотӣ мисрӣ ёфта ва дар роҳи иродат ӯ шитофта , бисёре аз уламоу урафои вайро тамҷид карда ва бархе аз ҷҳло ба ваии нисбат илҳод дода . Девони ҳикмат банӣонаш муштамил бар маорифи рӯҳонӣау мнтўӣ бар ҳақоиқи ӣмонӣа . Яке аз қасоиди он қасидаи ваҳидаи хмриаҳ мимиаҳасту дайгарии қасидаи тоӣиаҳ ки қариб ба ҳафтсад ва панҷоҳ байт мешавад вбсёрӣ аз ҳукамоу Фзлоء бар он шрўҳ навиштаанд , балки бештар дар шарҳи он оҷиз гаштаанд . Ҷаноби Сайид ориф мерасед алии ҳамадонии ҳам шарҳии мавсӯм ба мшорб алозўоқ бидон нигоштаанд . Ғараз , аз акобри муҳаққиқин муваҳҳид ва аз амоҷди орифин муҷаррад бӯдааст ва навад сол умр намӯдааст . ВФотш дар санаи 632 аз ашъор ӯст :
و هُوَ الشیّخ الموحّد عمربن حسن بن علی بن رشید الحمویّ الاندلسی المغربی ثم المصری. از قبیلهٔ بنی سعد. پدرش از اندلس بوده، در مصر نشو و نما نموده چون جناب شیخ در علم فرایض علم کمال افراشته بناء علیه به ابن الفارض شهرت داشته. تربیت از سلطان حسین اخلاطی مصری یافته و در راه ارادت او شتافته، بسیاری از علما و عرفا وی را تمجید کرده و برخی از جهلا به وی نسبت الحاد داده. دیوان حکمت بنیانش مشتمل بر معارف روحانیه و منطوی بر حقایق ایمانیه. یکی از قصاید آن قصیدهٔ وحیدهٔ خمریهٔ میمیه است و دیگری قصیدهٔ تائیه که قریب به هفتصد و پنجاه بیت میشود وبسیاری از حکما و فضلاء بر آن شروح نوشتهاند، بلکه بیشتر در شرح آن عاجز گشتهاند. جناب سید عارف میرسید علی همدانی هم شرحی موسوم به مشارب الاذواق بدان نگاشتهاند. غرض، از اکابر محققین موحد و از اماجد عارفین مجرد بوده است و نود سال عمر نموده است. وفاتش در سنهٔ ۶۳۲ از اشعار اوست:
мношъораҳ
مِنْاشعارِهِ
Заданеи бФрти алҳби Фики тҳиро
زِدْنِی بِفَرْطِ الْحُبِّ فِیْکَ تَحَیُّرا
Ворҳмҳшои блзии ҳўоки тсъро
وَارْحَمْحَشَاً بِلَظَی هَوَاکَ تَسَعُّرا
Вإзои сأлтки лнأроки ҳқиқаҳ
وَإذا سَأَلْتُکَ لَنْأَرَاکَ حَقیِقَةً
Фосмъўлои тҷълҷўобии лнтро
فَاصْمَعْوَلاَ تَجْعَلْجَوابیٍ لَنْتَرَا
ё қалби أнти въдтнии фии ҳбҳм
یَا قَلْبُ أَنْتَ وَعَدْتَنِی فِی حُبِّهِمْ
СброФҳозрأнтзиқи втзҷро
صَبْرافَحاذِرْأنْتَضِیْقَ وَتَضْجَرا
Ани алғроми ҳўи алҳаёти Фмтбаҳ
اِن الْغَرامَ هُوَ الْحَیاتُ فَمُتْبِهِ
Сабои Фҳқки антмўти втъзро
صَبًاً فَحَقُّکَ اَنْتَمُوْتَ وَتَعْذِرا
Влқдҳлти байни алҳбиби вбинно
وَلَقَدْحَلَّت بَیْنَ الْحَبِیْبِ وَبَیْنَنَا
Сродқи ман алнсими إзои саро
سَرادِقٌ مِن النَّسِیْم إذَا سَرَا
Вобоҳи назарии турфаи умлитҳо
وَاَباحَ نَظَرِی طَرْفَةَ اِمْلَتِها
Вғдўти мърўФои вкнти мнокро
وَغَدَوْتُ مَعْرِوفاً وَکُنْتُ مُنَاکَرا
Фдҳшти байни ҷамолаи вҷлолаҳ
فَدَهِشْتُ بَیْنَ جَمالِهِ وجَلالِهِ
Вғдои лисони улҳоли ании мхбро
وَغَدَا لِسانُ الْحالِ عَنِّی مخْبِرا
Фодрлҳозки мнмҳосни виҷҳа
فَاَدِرْلِحاظَکَ مِنْمَحاسِنِ وَجْهِهِ
Тлқи ҷамеъи алҳсни фӣаи мсўро
تَلْقَ جَمِیْعَ الْحُسْنِ فِیْهِ مُصَوَّرَا
Валавони кули алҳсни икмли сувара
وَلَوْاَنَّ کُلَّ الْحُسْنِ یَکمُلُ صُوْرَةً
Вароаи кони мҳллои вмкбро
وَرَاهُ کانَ مُهَلِّلاً وَمُکَبِّرا
Воҳсртӣ , зоъ алзмон влмأФз
وَاحَسْرَتی، ضَاعَ الزَّمانُ وَلَمْأَفُزْ
Мнкм , аҳили маваддатии блқоء
مِنْکُم، اُهَیْلَ مَوَدَّتی بِلِقاءِ
Вмтии иؤмли роҳаҳи мнъмраҳ
وَمتی یُؤَمِّلُ رَاحةً مَنْعُمْرُهُ
Юмони явми қулии виўми тноء
یَوْمَانِ یَوْمُ قِلَیَ وَیْومُ تَنَاءِ
Вҳёткм , ё أҳли Макка , вҳии лӣ
وَحَیَاتِکُمْ، یا أَهْلَ مکَّةَ، وَهِیَ لی
Қисм , лқдклФтбкмأҳшоӣӣ
قَسَمٌ، لَقَدْکَلِفَتْبِکُمْأَحْشَائی
ҲбкмФии анноси азҳии мазҳабӣ
حُبُّکُمْفِی النّاسِ اَضْحَی مَذْهَبِی
Вҳўокмдинии въқди влоӣӣ
وَهَواکُمْدِیْنِی وَعَقْدُ وَلائِی
Ёлоӣмии фии ҳуби мнмноҷлаҳ
یَالائِمی فِی حُبِّ مَنْمِنْاَجْلِهِ
Қади ҷад бе ваҷдии възи ъзоӣӣ
قَدَ جَدَّ بِی وَجدی وَعَزَّ عَزَائی
Анои масҷиди ллаҳи байти ибода
اَنَا مَسجدٌ لِلّهِ بَیْتُ عِبادَةٍ
Ории алмлобси лӣси фии ҳасир
عَارِی الْمَلابِسِ لَیْسَ فِی حَصِیْرُ
Ҳиҷри алмؤзни волҷмоъаҳи ҷонибӣ
هَجَرَ الْمُؤَذّنُ وَالْجَماعَةُ جَانِبی
ВҷФонии алтҳлили волткбир
وَجَفانِی التَّهلیلُ وَالتَکْبیرُ
Алшмъи фии қулали алкноиси нир
الشَّمْعُ فی قُلَلِ الْکَنایِسِ نَیِّرٌ
ВФноءи рубъии мзлми диҷўр
وَفِناءُ رَبْعِی مُظْلِمٌ دَیْجُوْرُ
Болأмси ллқрони фии тлоўаҳ
بِالْأَمْسِ لِلْقُرآنِ فِی تِلاوةٌ
Волиўми фии алшитни фии убӯр
وَالْیومَ فِی الشَّیْطَنُ فی عُبورِ
Ёқдўаҳи алҳкмоءи Киеви трктнӣ
یاقُدْوَةَ الْحُکَماء کَیْفَ تَرَکْتَنِی
Беди алслоҳи вшأнаҳи алтқсир
بِیَدِ الصّلاح وشَأنَهُ التَّقْصِیْرُ
Слсўлаҳи алҳнқи алҳқўди алайҳи лӣ
صُلْصَوْلَةَ الْحَنَقِ الْحَقُوْدِ عَلَیْهِ لِی
ВоғзбФأнти бзлки алмأҷўр
وَاغْضَبْفَأَنْتَ بِذَلِکَ الْمَأْجُورُ
Вохҷлтии волзли ҳайни имрбӣ
وَاخَجْلَتِی وَالذُّلُّ حِیْنَ یَمُرّبِی
Фиқоли ҳозои масҷиди маҳҷӯр
فَیُقالُ هَذَا مَسْجدٌ مَهْجُورُ
Анои масҷиди ллаҳи байти ибода
اَنَا مَسجدٌ لِلّهِ بَیْتُ عِبادَةٍ
Ории алмлобси лӣси фии ҳасир
عَارِی الْمَلابِسِ لَیْسَ فِی حَصِیْرُ
Ҳиҷри алмؤзни волҷмоъаҳи ҷонибӣ
هَجَرَ الْمُؤَذّنُ وَالْجَماعَةُ جَانبِی
ВҷФонии алтҳлили волткбир
وَجَفانِی التَّهلیلُ وَالتّکْبیرُ
Алшмъи фии қулали алкноиси нир
الشَّمْعُ فی قُلَلِ الْکَنایِسِ نَیِّرٌ
ВФноءи рубъии мзлми диҷўр
وَفِناءُ رَبْعِی مُظْلِمٌ دَیْجُوْرُ
Болأмси ллқрони фии тлоўаҳ
بِالأَمْسِ لِلْقُرآنِ فِی تِلاوةٌ
Волиўми фии алшитни фии убӯр
وَالْیومَ فِیِّ الشَّیْطَنُ فی عُبورِ
Ёқдўаҳи алҳкмоءи Киеви трктнӣ
یاقُدْوَةَ الحُکَماء کَیْفَ تَرَکْتَنِی
Беди алслоҳи вшأнаҳи алтқсир
بِیَدِ الصَّلاح وشَأنَهُ التَّقْصِیْرُ
Слсўлаҳи алҳнқи алҳқўди алайҳи лӣ
صُلْصَوْلَةَ الحنقِ الْحَقُودِ عَلَیْهِ لِی
ВоғзбФأнти бзлки алмأҷўр
وَاغْضَبْفَأَنْتَ بِذَلِکَ المأجُورُ
Вохҷлтии волзли ҳайни имрбӣ
وَاخَجْلَتِی وَالذُّلُّ حِیْنَ یَمُرّبِی
Фиқоли ҳозои масҷиди маҳҷӯр
فَیْقالُ هَذَا مَسْجدٌ مَهْجُورٌ
Нсхтбҳбии ояи алъшқи ман қабл
نُسِخَتْبِحُبِّی آیةُ الْعِشقِ مِن قَبْلُ
Фأҳли алҳўии ҷндии вҳкмии алии алкул
فَأَهْلُ الْهَوَی جُنْدِی وَحُکمْی عَلَی الْکُلِّ
Вале фии алҳўии илми тҷҳли мақома
وَلی فی الْهَوی عِلْمٌ تَجْهَلُ مَقامَةُ
ВмнлмиФқҳаҳи алҳўии Фҳўи фии ҷаҳл
وَمَنْلَمْیُفْقِههُ الهَوَی فَهْوَ فِی جَهْلِ
Вإнҳддўои болҳҷри мотўои мхоФаҳ
وإنْحُدِّدُوا بِالْهِجْرِ مَاتُوا مَخَافَةً
Вإнأъди болқтли ҳиўои илои алқтл
وَإنْأُعِدُّ بِالقَتْلِ حَیُّوا اِلَی القَتْلِ
Лъмрии ҳам алъшоқи ъндии ҳқиқаҳ
لَعَمْرِی هُمُ الْعُشاقُ عِنْدِی حَقِیقةً
Алии алҷду албоқўни ъндии алии алҳзл
عَلَی الجِدِّ و البَاقُوْنَ عِنْدی عَلَی الهَزْلِ
Вкли лҳмсؤли вдини вмзҳб
وَکُلٌّ لَهُمْسُؤْلٌ وَدِیْنٌ وَمَذْهَبُ
Ва вслкмсؤлии вдинии ҳўокм
وَ وَصْلُکُمْسُؤْلِی وَدِیْنِی هَوَاکُمُ
Вأнтммни алднёи Муродии вҳмтӣ
وَأَنْتُمْمِنَ الدُّنیا مُرادِی وَهِمَّتِی
Мноӣии мнокмўохтёрии рзокм
مُنَائِی مُنَاکُمْوَاخْتِیاری رِضَاکُم
АнтмФрўзии внФлии أнтми ҳадисии вшғлӣ
اَنْتُمْفُرُوضِی وَنَفَلِی أنْتُم حَدِیْثِی وَشَغْلِی
ё қблтии фии слўтии إзои вақфати أслӣ
یَا قِبْلَتی فِی صَلَوتِی إذا وَقَفْتُ أُصَلِّی
Ҷмолкмнсби Айнии إлиаҳи ваҷҳати куллӣ
جَمالُکُمْنَصْبُ عَیْنِی إلَیْهِ وَجَهْتُ کُلِّی
ВсркмФии замирии волқлби таври алтҷлӣ
وَسِرُّکُمْفِی ضَمِیْری وَالقَلْبُ طُوْرُ التَّجّلی
Онаст фии алҳӣ норо Лайлои Фбшрти أҳлӣ
آنَسْتُ فِی الْحَی نارا ًلیلاً فَبَشَّرْتُ أَهْلِی
Қиллати амксўои Флълии أҷдҳдои лаълӣ
قُلْتُ امْکثوا فَلَعِلّی أَجِدْهُدَایَ لِعَلیّ
Днўти минҳои Фконтноролмклми қаблӣ
دَنَوتُ مِنْهَا فَکانتْنارَالْمُکَلِّمِ قَبْلِی
Нؤдити минҳои кФоҳои рдўои алболии васлӣ
نُؤدِیْتُ مِنْهَا کِفاحاً رَدُّوا الِبالی وُصْلَی
Всрти Мӯсои замонии қдсори баъзе куллӣ
وَصِرْتُ مُوسَی زَمانِی قَدْصَآرَ بَعْضِی کُلِّی
Влоҳи сари хФии идриаҳи мнкон мислӣ
وَلاحَ سِرٌّ خَفِیٌّ یَدْرِیْهِ مَنْکانَ مِثْلِی
Фолмўти фӣаи ҳаётии вФии ҳаётии қатлӣ
فَالْمَوْتُ فِیْهِ حَیاتِی وَفِی حَیاتِی قَتْلِی
Ёкли куллӣ Фкнлии إнлмткнлии Фмнлӣ
یَاکُلَّ کُلِّی فَکُنْلِی إنْلَمْتَکُنْلِی فَمَنْلِی
Ҳатто азои мо тдонии алмиқоти фии ҷамъи шмлӣ
حَتَّی اِذا ما تَدَانِی الْمِیقاتُ فی جَمْعِ شَمْلِی
Сортҷболии дкои мнҳибтаҳи алтҷлӣ
صَارَتْجِبالِی دَکّاً مِنْهَیْبَتهِ التَّجَلِّی