Исми шарифаши мирзои Муҳамади ҳошим . Ҳакимӣаст азими алшأн ва фозилӣаст ҳамаи дон . Муддати даҳ сол ба таҳсили улӯми машғӯл ва дар фунуни ҳкмёти қодир ва ба ҳикмати риёзӣу табиӣ ба дараҷа камол расед . Аз Исфаҳон ба Машҳади муқаддаси разавии рафта , бо фузало муошират карда . Пас аз такмили улӯми маъқӯлу манқӯл ба мӯтини худ муроҷиату ҳасби алостҳқоқи тадриси мадрисаи Ҳамадон бо вай буд . Билохира дар авони ихтилоли сафавия бо ҷамъӣ аз мутаъаллиқин ба шаҳодат расед . Аз ӯст :
اسم شریفش میرزا محمد هاشم. حکیمی است عظیم الشأن و فاضلی است همه دان. مدت ده سال به تحصیل علوم مشغول و در فنون حکمیات قادر و به حکمت ریاضی و طبیعی به درجهٔ کمال رسید. از اصفهان به مشهد مقدس رضوی رفته، با فضلا معاشرت کرده. پس از تکمیل علوم معقول و منقول به موطن خود مراجعت و حسب الاستحقاق تدریس مدرسهٔ همدان با وی بود. بالاخره در اوان اختلال صفویه با جمعی از متعلقین به شهادت رسید. از اوست:
Дар кӯри дилӣ агарчӣ бе анбозам
در کور دلی اگرچه بی انبازم
Ҷумлаи чашмам ба роҳи лутфаши бозам
جمله چشمم به راه لطفش بازم
Бар ман ба ҳақорати мангаргар мӯрам
بر من به حقارت منگر گر مورم
Ман сохтаи сунъи сулаймони созам
من ساختهٔ صنع سلیمان سازم