Марои бсўду фурӯи рехт ҳар чаҳ дандон буд

مرا بسود و فرو ریخت هر چه دندان بود

Набӯд дандон , лои бали чароғи тобон буд

نبود دندان، لا بل چراغ تابان بود

Сипед сим зада буд ва дару марҷон буд

سپید سیم زده بود و دُرّ و مرجان بود

Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд

ستارهٔ سحری بود و قطره باران بود

Яке намонад кунун зони ҳама , бсўд ва бирехт

یکی نماند کنون زآن همه، بسود و بریخت

Чаҳ наҳс буд ! ҳамоно ки наҳси кайвон буд

چه نحس بود! همانا که نحس کیوان بود

На наҳси кайвон буд ва на рӯзгори дароз

نه نحس کیوان بود و نه روزگار دراز

Чаҳ буд ? миннат бигӯям : қазои яздон буд

چه بود؟ منت بگویم قضای یزدان بود

Ҷаҳон ҳамеша чунинаст , гирд гардон аст

جهان همیشه چنین است، گِرد گَردان است

Ҳамеша то буд ойини гирд , гардон буд

همیشه تا بود آیینِ گِرد، گَردان بود

Ҳамон ки дармон бошад , ба ҷой дард шавад

همان که درمان باشد، به جای درد شود

Ва бози дард , ҳамон каз нахусти дармон буд

و باز درد، همان کز نخست درمان بود

Куҳан кунад ба замонии ҳамон куҷои нав буд

کهن کند به زمانی همان کجا نو بود

Ва нав кунад ба замонии ҳамон ки халқон буд

و نو کند به زمانی همان که خُلقان بود

Басои шикастаи биёбон , ки боғи хуррам буд

بسا شکسته بیابان، که باغ خرم بود

Ва боғи хуррами гашти он куҷои биёбон буд

و باغ خرم گشت آن کجا بیابان بود

Ҳаме чаҳ доне ? эй моҳрӯии мишкӣни мӯӣ

همی چه دانی ای ماهروی مشکین موی

Ки ҳоли банда аз ин пеш бар чаҳ сомон буд ? !

که حال بنده از این پیش بر چه سامان بود!

Ба зулфи чавгони нозаш ҳаме кунӣ ту бадв

به زلف چوگان نازِش همی کنی تو بدو

Надидӣ он гуҳ ӯро ки зулф , чавгон буд

ندیدی آن گه او را که زلف، چوگان بود

Шуд он замона ки рӯйиш ба сони дебо буд

شد آن زمانه که رویش به سان دیبا بود

Шуд он замона ки мӯяш ба сони Қатарон буд

شد آن زمانه که مویش به سان قطران بود

Чунон ки хӯбӣ , меҳмону дӯст буд азиз

چنان که خوبی، مهمان و دوست بود عزیز

Бишуд ки боз наомад , азизи меҳмон буд

بشد که باز نیامد، عزیز مهمان بود

Басонигор , ки ҳайрони бадии бадв дар , чашм

بسا نگار، که حیران بدی بدو در، چشم

Ба рӯй ӯ дар , чашмам ҳамеша ҳайрон буд

به روی او در، چشمم همیشه حیران بود

Шуд он замона , ки ӯ шод буду хуррам буд

شد آن زمانه، که او شاد بود و خرم بود

Нишот ӯ ба фузун буду ғам ба нуқсон буд

نشاط او به فزون بود و غم به نقصان بود

Ҳамеи хариду ҳамеи сахт , бишмори дирам

همی خرید و همی سَخت، بیشمار درم

Ба шаҳр , ҳар гуҳи як тарки нори пистон буд

به شهر، هر گه یک ترک نار پستان بود

Басои канизаки некӯ , ки майл дошт бадв

بسا کنیزک نیکو، که میل داشت بدو

Ба шаби зи ёрӣ ӯ назд ҷумлаи пинҳон буд

به شب ز یاری او نزد جمله پنهان بود

Ба рӯз чун ки наёраст шуд ба дидан ӯ

به روز چون که نیارست شد به دیدن او

Наҳифи хоҷа ӯ буду бими зиндон буд

نهیب خواجهٔ او بود و بیم زندان بود

Нбизи равшану дидори хуб ва рӯй латиф

نبیذ روشن و دیدار خوب و روی لطیف

Агар гарони бад , зии ман ҳамеша арзон буд

اگر گران بد، زی من همیشه ارزان بود

Дилами хазонаи пари ганҷ буду ганҷи сухан

دلم خزانهٔ پر گنج بود و گنج سخن

Нишони номаи мо меҳру шеър , унвон буд

نشان نامهٔ ما مهر و شعر، عنوان بود

Ҳамеша шоду ндонстмӣ ки , ғам чаҳ буд ?

همیشه شاد و ندانستمی که غم چه بود

Дилами нишоту тарабро фарохи майдон буд

دلم نشاط و طرب را فراخ میدان بود

Басо дило , ки ба сон ҳарир карда ба шеър

بسا دلا، که بسان حریر کرده به شعر

Аз он сипас ки ба кирдори сангу санадон буд

از آن سپس که به کردار سنگ ‌و سندان بود

Ҳамеша чашмами зии зулфакони чобук буд

همیشه چشمم زی زلفکان چابک بود

Ҳамеша гӯшами зии мардуми схндон буд

همیشه گوشم زی مردم سخندان بود

Аёл на , зану фарзанд на , мӣўнт на

عیال نی، زن و فرزند نی، معونت نی

Аз ин ҳамаи танами осӯда буду осон буд

از این همه تنم آسوده بود و آسان بود

Ту рӯдакиро - эй моҳрӯ ! - кунун бинӣ

تو رودکی را -ای ماهرو!- کنون بینی

Бидон замона надидӣ ки ин чунинон буд

بدان زمانه ندیدی که اینچنینان بود

Бидон замона надидӣ ки дар ҷаҳон рафтӣ

بدان زمانه ندیدی که در جهان رفتی

Сурӯди гӯйон , гӯйии ҳазордастон буд

سرود گویان، گویی هزاردستان بود

Шуд он замона ки ӯ инси родмардон буд

شد آن زمانه که او انس رادمردان بود

Шуд он замона ки ӯ пешкори мейрон буд

شد آن زمانه که او پیشکار میران بود

Ҳамеша шеъри варои зии мулӯк девон аст

همیشه شعر ورا زی ملوک دیوان است

Ҳамеша шеъри варои зии мулӯки девон буд

همیشه شعر ورا زی ملوک دیوان بود

Шуд он замона ки шеъраши ҳама ҷаҳон бинвишт

شد آن زمانه که شعرش همه جهان بنْوِشت

Шуд он замона ки ӯ шоири хуросон буд

شد آن زمانه که او شاعر خراسان بود

Куҷо ба гетӣ бӯда сети номвари деҳқон

کجا به گیتی بوده‌ست نامور دهقان

Маро ба хона ӯ сим буду ҳамлон буд

مرا به خانهٔ او سیم بود و حُملان بود

Киро бузургӣу неъмати зи ин ва он будӣ

که را بزرگی و نعمت ز این و آن بودی

Марои бузургӣу неъмати зи оли сомон буд

مرا بزرگی و نعمت ز آل سامان بود

Бидод мейри хуросонаши чли ҳазор дирам

بداد میر خراسانش چل هزار درم

Взўи фузӯнии як панҷ мейри мокон буд

وزو فزونی یک پنجِ میرِ ماکان بود

зи авлиёаши пароканда низ ҳашт ҳазор

ز اولیاش پراکنده نیز هشت هزار

Ба ман расед бидон вақт , ҳоли хуби он буд

به من رسید بدان وقت، حالِ خوب آن بود

Чу мейр дид сухан , дод дод мардии хеш

چو میر دید سخن، داد دادِ مردیِ خویش

зи авлиёаши чунон каз амири фармон буд

ز اولیاش چنان کز امیر فرمان بود

Кунун замона дигар гашт ва ман дигар гаштам

کنون زمانه دگر گشت و من دگر گشتم

Асо биор , ки вақти Асоу анбон буд

عصا بیار، که وقت عصا و انبان بود