Дареғ ! мадҳат чун дарави обдори ғазал
دریغ! مدحت چون زر و آبدار غزل
Ки чобукяш наёяд ҳаме ба лафзи падед
که چابکیش نیاید همی به لفظ پدیذ
Асоси табъи сноист , бали қавитар азон
اساس طبع ثنایست، بل قویتر ازآن
зи олат сухан омад ҳамеи ҳамаи мониз
ز آلت سخن آمد همی همه مانیذ