Бар Рахши зулф ошиқаст чу ман

بر رُخَش زلف عاشق است چو من

Лоҷарами ҳамчу маниш нест қарор

لاجرم همچو منش نیست قرار

Ман ва зулфин ӯ нигунсорем

من و زلفین او نگونساریم

ӯ чаро бар гуласт ва ман бар хор ?

او چرا بر گل است و من بر خار؟

Ҳамчуи чашмам тавонгараст лабам

همچو چشمم توانگر است لبم

Он ба лаъл , ин ба лؤлؤи шҳўор

آن به لعل، این به لؤلؤ شهوار

То ба хок андарат нигараданд

تا به خاک اندرت نگرداند

Хоку мок аз ту бар надорад кор

خاک و ماک از تو بر ندارد کار

Раг ки бо андшор бинмое

رگ که با اندشار بنمایی

Дили ту хуш кунад ба хуши гуфтор

دل تو خوش کند به خوش گفتار

Боди як чанд бар ту паймоед

باد یک چند بر تو پیماید

Андари оташ раво шавад бозор

اندر آنش روا شود بازار

Лаъл майро зи дарҷ хам баркаш

لعل می را ز دُرْجِ خُم برکش

Дар каду нима кун , ба пеши ман ор

در کدو نیمه کن، به پیش من آر

Зан ва духтараш гашта мӯяи кунон

زن و دخترش گشته مویه کنان

Рух карда ба нохунони шдкор

رخ کرده به ناخنان شَدکار