Шоҳ боз омад барҳасби муроди дили мо
شاه باز آمد برحسب مراد دل ما
Миллат аз роят ӯ сохтаи Авнӣ ба сазо
ملت از رایت او ساخته عونی به سزا
Хайли хайл аз хадамаш тъбаҳ карда дигар
خیل خیل از خدمش تعبه کرده دگر
Ҷўқи ҷўқ аз ҳашамаш тохтании бардаи ҷудо
جوق جوق از حشمش تاختنی برده جدا
Сӯй ҳар марҳалаи роҳӣ ( паймӯда ) бардаи як тан
سوی هر مرحله راهی (پیموده) برده یک تن
Зер ҳар хор банӣ ширии кушта танҳо
زیر هر خار بنی شیری کشته تنها
На зи лшкргаҳ ӯ хайма ба судаи сарсар
نه ز لشکرگه او خیمه به سوده صرصر
На зи пиромн ӯ гирди рабӯдаи нкбо
نه ز پیرامن او گرد ربوده نکبا
Баҳр аз ӯ дошта тимор ба поёби бтк
بحر از او داشته تیمار به پایاب بتک
Ки аз ӯ хостаи зинҳор ба такрори садо
که از او خواسته زنهار به تکرار صدا
Дода нохоста чун кеши фидои аҳли фидо
داده ناخواسته چون کیش فدا اهل فدا
Ба расӯлонаши пел аз ҳамаи ҷониби умаро
به رسولانش پیل از همه جانب امرا
Бастаи толеъ ба миён бар камари хизмат ӯ
بسته طالع به میان بر کمر خدمت او
Ҳамаи хирадону бузургони фалак то ( чун ) ҷавзо
همه خردان و بزرگان فلک تا (چون) جوزا
Карда хуршеди парастии яла аз ҳишмат ӯ
کرده خورشید پرستی یله از حشمت او
Ҳамеи хўршидпрстони ҷаҳон то ҳрбо
همی خورشیدپرستان جهان تا حربا
Сар бар орои малики иброҳӣм аз хок ва бибин
سر بر آرای ملک ابراهیم از خاک و ببین
Ки ҳамеи сҳри ту чун зеб диҳад малики туро
که همی صهر تو چون زیب دهد ملک ترا
Доъии давлат ӯ биспурад хоки ҳаме
داعی دولت او بسپرد خاک همی
зи ҷанубу зи шимолу зи дбўру зи сабо
ز جنوب و ز شمال و ز دبور و ز صبا
Минбари хутбаи фатҳ сипаҳаш хоҳад гашт
منبر خطبه فتح سپهش خواهد گشت
Бурҷ ҳар ҳсн ки монадаст ба олами узро
برج هر حصن که ماند است به عالم عذرا
Зоби шамшераши тӯфон дигар хоҳад хост
زآب شمشیرش طوفان دگر خواهد خاست
Гар мусулмон нашавад габру яҳуду тарсо
گر مسلمان نشود گبر و یهود و ترسا
Смри ғзўши таркони нўозни пас аз ин
سمر غزوش ترکان نوازن پس از این
Андари оранд ба дастони нўоӣин ( ба ) наво
اندر آرند به دستان نوآئین (به) نوا
Дар лафзаш ки ба такбири млоики бибаранд
در لفظش که به تکبیر ملایک ببرند
Вондр овезанд аз гардану гӯши ҳўро
واندر آویزند از گردن و گوش حورا
эй чу брҷис ва чу ноҳид ба ном ва ба назар
ای چو برجیس و چو ناهید به نام و به نظر
Тарбият ёфта ному ?назарети зини ду гўо
تربیت یافته نام و نظرت زین دو گوا
Он сипеҳрии ту дар оварад ки оварад фалак
آن سپهری تو در آورد که آورد فلک
Шӯри ҳиҷоӣ ту нанишонд рӯзи ҳиҷо
شور هیجای تو ننشاند روز هیجا
Рамаро ки шубони боси туу ҳифзи ту гашт
رمه را که شبان باس تو و حفظ تو گشت
Накунад пеши равиши ҷузи мижаи шер чаро
نکند پیش روش جز مژه شیر چرا
То ба шоҳин ту барбаст қазои пари уқоб
تا به شاهین تو بربست قضا پر عقاب
Ба ҳиҷоби адам аз бими ту дар шуд анқо
به حجاب عدم از بیم تو در شد عنقا
Қабзаи чархи ту шайтон ба бсўд ва бигурехт
قبضه چرخ تو شیطان به بسود و بگریخت
Гуфт ин нест магари ӯҳдаи лоҳўли вло
گفت این نیست مگر عهده لاحول ولا
Зонка дар нури ту дар лоФгаҳи авҷу шараф
زانکه در نور تو در لافگه اوج و شرف
Нури хуршед кам ояд ба баҳо ва ба зё
نور خورشید کم آید به بها و به ضیا
Сояи чатр ту нашигифт ки чун хирмани моҳ
سایه چتر تو نشگفت که چون خرمن ماه
Зери чатрати сари имсоки пазиради зи ҳаво
زیر چترت سر امساک پذیرد ز هوا
Ба мақоми ту мақомӣ ки дар он осоӣӣ
به مقام تو مقامی که در آن آسائی
Ҳазратӣ гардад чун ғазнӣн бо баргу наво
حضرتی گردد چون غزنین با برگ و نوا
Боғҳо роғ кунад ранҷи қудуми маликон
باغها راغ کند رنج قدوم ملکان
Роғҳо боғ кунад Ямани қудумати малико
راغها باغ کند یمن قدومت ملکا
Комрони бодӣ дар гетӣ то гетӣ ҳаст
کامران بادی در گیتی تا گیتی هست
Баста дар домани имрӯзи ту домани фардо
بسته در دامن امروز تو دامن فردا
Шодхўор аз ту салотину турои бардаи намоз
شادخوار از تو سلاطین و ترا برده نماز
Нўшхўор аз ту раоё ва туро гуфта дуо
نوشخوار از تو رعایا و ترا گفته دعا
Гоҳи рои ту ва рӯй ту ба ғзў ва ба ҷиҳод
گاه رای تو و روی تو به غزو و به جهاد
Гоҳи гӯши туу ҳуш ту баравад ва ба Гана
گاه گوش تو و هوش تو برود و به غنا
Хусравӣҳо ва асарҳои бузургат карда
خسرویها و اثرهای بزرگت کرده
Рустаму хусрав дар маҷлиси инси ту адо
رستم و خسرو در مجلس انس تو ادا