Сқаҳи алмалики хосу хозини шоҳ
ثقة الملک خاص و خازن شاه
Хоҷаи тоҳири алейк айни аллоҳ
خواجه طاهر علیک عین الله
Ба қудуми азизи лўҳоўр
به قدوم عزیز لوهاور
Миср карду зи Миср беш ба ҷоҳ
مصر کرد و ز مصر بیش به جاه
Нур ӯ нури Юсуф чоҳӣ аст
نور او نور یوسف چاهی است
Ҷоҳ ӯ нобсўдаҳи сояи чоҳ
جاه او نابسوده سایه چاه
Софи фазлаш ба базл гашта раҳе
صاف فضلش به بذل گشته رهی
Чашми шеъраш ба шаръ карда нигоҳ
چشم شعرش به شرع کرده نگاه
Дастҳои дароз наҳй гарон
دستهای دراز نهی گران
Шуда аз наҳй мункираши кӯтоҳ
شده از نهی منکرش کوتاه
Меғи дўшо ба бозуӣу каф ӯ
میغ دوشا به بازوی و کف او
Шери дўшидаҳ дар гулӯии гиёҳ
شیر دوشیده در گلوی گیاه
Ҳбзои он замин ки ибра кунад
حبذا آن زمین که عبره کند
Мавкибаши тӯлу арзи он ба сипоҳ
موکبش طول و عرض آن به سپاه
На бадви зулмро кунанд мрҳ
نه بدو ظلم را کنند مرح
На дар ӯ қаҳтро диҳанд паноҳ
نه در او قحط را دهند پناه
Шераши аршир осмон бошад
شیرش ارشیر آسمان باشد
Бе аҷали ҷурм ӯ нагирад роҳ
بی اجل جرم او نگیرد راه
Кӯҳаш ар кӯҳ каҳрабо бошад
کوهش ار کوه کهربا باشد
Бе баҳои табъ ӯ наёбади коҳ
بی بها طبع او نیابد کاه
Шодбош эй чу адли нўшрўон
شادباش ای چو عدل نوشروان
Зикри адли ту саҷдаи афвоҳ
ذکر عدل تو سجده افواه
Дайри зӣ эй чу сади Искандар
دیر زی ای چو سد اسکندر
Сади ҳзми ту ҳоили бадхоҳ
سد حزم تو حایل بدخواه
Айни фазлӣ ва рӯзгор турост
عین فضلی و روزگار تراست
Бар мурооти халқи вусъати гоҳ
بر مراعات خلق وسعت گاه
Даври чархӣ . . .
دور چرخی . . .
Дар муҳимоти малики суръати моҳ
در مهمات ملک سرعت ماه
Ҳеҷ даъвӣ накарда ҳиммати ту
هیچ دعوی نکرده همت تو
Каз ду алавӣ надошта ду гувоҳ
کز دو علوی نداشته دو گواه
Ҳеҷ манзил накӯфт ахтари ту
هیچ منزل نکوفت اختر تو
Бар ду нири насохтаи ду сипоҳ
بر دو نیر نساخته دو سپاه
Касе нагӯяд ки . . .
کسی نگوید که . . .
Саъй рафтан . . .
سعی رفتن . . .
То ба заҷр ва ба фоли нек буд
تا به زجر و به فال نیک بود
Бар сари роҳ дидани рӯбоҳ
بر سر راه دیدن روباه
Коми коми ту бод дар некӣ
کام کام تو باد در نیکی
Кори кори ту бод бар даргоҳ
کار کار تو باد بر درگاه
Қарни умри ту сӣ ва панҷ вале
قرن عمر تو سی و پنج ولی
Соли қарни ту сесад ва панҷоҳ
سال قرن تو سیصد و پنجاه