Савори субҳдам ҳар рӯз каз машриқ бурун тозад

سوار صبحدم هر روز کز مشرق برون تازد

Сипар баргираду шамшер ва бо ман ҷанги оғозад

سپر برگیرد و شمشیر و با من جنگ آغازد

Ба хӯни ҳнҷрми ханҷари бёлоиди саҳаргоҳӣ

به خون حنجرم خنجر بیالاید سحرگاهی

Ба қасди хӯн ба болини ҳунармандӣ дигар тозад

به قصد خون به بالین هنرمندی دگر تازد

Аз он дунӣ ки гардуни рости андари ном ва дар ҳиммат

از آن دونی که گردون راست اندر نام و در همت

Ба ҷузи кор касе кўдўн буд назар наяндозад

به جز کار کسی کودون بود نظر نیندازد

Чунон созад ки ҳар озодаро аз пой саргирад

چنان سازد که هر آزاده را از پای سرگیرد

Чунон хоҳад ки ҳар дунро ба гардуни срброФрозд

چنان خواهد که هر دون را به گردون سربرافرازد

Варо аз созгории ин гиреҳ чандоне афтод аст

ورا از سازگاری این گره چندانی افتاد است

Ки як соъат ба кори ҳеҷ дарвешии напардозад

که یک ساعت به کار هیچ درویشی نپردازد

Дарозаши дасту теғаши тезу ҳукмаш бар ҳамаи нофиз

درازش دست و تیغش تیز و حکمش بر همه نافذ

Ду то гардун ба хираи пушти кўзиро ки ме созад

دو تا گردون به خیره پشت کوزی را که می سازد

Марои толеъи камондории сети худбин рост андозӣ

مرا طالع کمانداری ست خودبین راست اندازی

Ки то дар ҷаъбаи худ тир бинад дар ман андозад

که تا در جعبه خود تیر بیند در من اندازد

Вифоқӣ нест дар тираш вале дар қасди ман борӣ

وفاقی نیست در تیرش ولی در قصد من باری

Чу ҷон бо тан даромезад чу май бо оби дрсозд

چو جان با تن درآمیزد چو می با آب درسازد

Ба қасду амди сад боРом ба молади гӯш чун барбат

به قصد و عمد صد بارم به مالد گوش چون بربط

Ки як рӯз аз сари саҳвии маро чун чанг бинавозад

که یک روز از سر سهوی مرا چون چنگ بنوازد

Чу мум аз ангабин аз айши худ даврам кунад онгаҳ

چو موم از انگبین از عیش خود دورم کند آنگه

Чу шамъу шукрам дар оташ ва дар оби бгдозд

چو شمع و شکرم در آتش و در آب بگدازد

Маро дар шшдри меҳнати ҳамеи синҷид ба устодӣ

مرا در ششدر محنت همی سنجد به استادی

Чаҳ устодии намояд ваа на даст хеш ме бозад

چه استادی نماید وه نه دست خویش می‌بازد