эй баёни ҷӯади ту бар коғази рӯзи сипед

ای بیان جود تو بر کاغذ روز سپید

Нақш карда хомаи қудрат ба зари офтоб

نقش کرده خامه قدرت به زر آفتاب

Ҳар куҷои калак ту шуд бар сафҳаи коғази равон

هر کجا کلک تو شد بر صفحه کاغذ روان

Теғи ҳиндиро намонад бо нФозши ҳеҷ тоб

تیغ هندی را نماند با نفاذش هیچ تاب

Дар ҳавоят ҳар ки чун коғази дўрўӣӣ пеша кард

در هوایت هر که چون کاغذ دوروئی پیشه کرد

Чун қалам сар кард дар сари инат рои носавоб

چون قلم سر کرد در سر اینت رای ناصواب

Ҳар чаҳ он бар коғаз рӯзаст ва бар кимхти шаб

هر چه آن بر کاغذ روز است و بر کیمخت شب

Ҷуз ки нақши номи ту яксар чу нақшии дон бар об

جز که نقش نام تو یکسر چو نقشی دان بر آب

Монад ҳар кӯ чун қалам монад з науммат дар тараб

ماند هر کو چون قلم ماند ز نامت در طرب

Дар хумории сусти роӣии ҳамчуи коғаз дар шароб

در خماری سست رائی همچو کاغذ در شراب

Қобили ҳикмат чу коғази хомаи ?утро ҳар ки нест

قابل حکمت چو کاغذ خامه ات را هر که نیست

Чун қалами зебад ки сар бунаанд чун барги сдоб

چون قلم زیبد که سر بنهند چون برگ سداب

Срўрои такрори коғази нек май доне ки чист

سرورا تکرار کاغذ نیک می دانی که چیست

Файзи ҷавдати моил аз онаст ба коғаз чун ҳисоб

فیض جودت مایل از آن است به کاغذ چون حساب

Хоссаи он коғаз ки дорад буии икрнгӣ чу ман

خاصه آن کاغذ که دارد بوی یکرنگی چو من

Дар вафоу меҳри ту ҳамроҳ то рӯзи ҳисоб

در وفا و مهر تو همراه تا روز حساب

Табъ дар мадҳи ту як соъат наме оради диранг

طبع در مدح تو یک ساعت نمی آرد درنگ

наменаёяд аз ту дар коғаз фиристодани шитоб

می نیاید از تو در کاغذ فرستادن شتاب

То ҳамеша котибон доранд коғазро азиз

تا همیشه کاتبان دارند کاغذ را عزیز

Гоҳ аз ӯ созанди маншуру гуҳӣ аз ваии китоб

گاه از او سازند منشور و گهی از وی کتاب

Коғази маншурат аз таъӣди ҳақи боду ҳасуд

کاغذ منشورت از تأیید حق باد و حسود

Ғарқа ҳамчун калак дар оби сияҳи бӣси алмоб

غرقه همچون کلک در آب سیه بئس المآب