Шунидам ки бигирист султони рӯм
شنیدم که بگریست سلطان روم
Бар никмрдии зи аҳли улӯм
بر نیکمردی ز اهل علوم
Ки поёбм аз даст душман намонад
که پایابم از دست دشمن نماند
Ҷузи ин қалъау шаҳр бо ман намонад
جز این قلعه و شهر با من نماند
Басӣ ҷаҳд кардам ки фарзанди ман
بسی جهد کردم که فرزند من
Пас аз ман буд сарвари анҷуман
پس از من بود سرور انجمن
Кунун душмани бдгҳр даст ёфт
کنون دشمن بدگهر دست یافت
Сари дасти мардӣ ва ҷаҳдам битофт
سر دست مردی و جهدم بتافت
Чаҳ тадбири созам , чаҳ дармон кунам ?
چه تدبیر سازم، چه درمان کنم؟
Ки аз ғами бФрсўди ҷон дар танам
که از غم بفرسود جان در تنم
Бигуфт эй бародари ғами хеши хур
بگفت ای برادر غم خویش خور
Ки аз умр беҳтар шуду бештар
که از عمر بهتر شد و بیشتر
Туро ин қадар то Бамоне бас аст
تو را این قدر تا بمانی بس است
Чу рафтӣ ҷаҳони ҷои дигар кас аст
چو رفتی جهان جای دیگر کس است
Агар ҳӯшмандаст вагар бе хирад
اگر هوشمند است و گر بیخرد
Ғам ӯ махӯр кови ғам худ хӯрд
غم او مخور کاو غم خود خورد
Машаққат наярзад ҷаҳони доштан
مشقت نیرزد جهان داشتن
Гирифтан ба шамшеру бгзоштн
گرفتن به شمشیر و بگذاشتن
Бад-ӣни панҷ рӯзаи иқомати мноз
بدین پنج روزه اقامت مناز
Ба андешаи тадбир рафтан бисоз
به اندیشه تدبیر رفتن بساز
Киро доне аз хусравони аҷам
که را دانی از خسروان عجم
зи аҳди Фаридуну заҳҳоку ҷам
ز عهد فریدون و ضحاک و جم
Ки бар тахт ва маликаш наомад завол ?
که بر تخت و ملکش نیامد زوال؟
Намонад ба ҷузи малики эзади тъол
نماند به جز ملک ایزد تعال
Киро ҷовдони мондан умед монад
که را جاودان ماندن امید ماند
Чу касро набинӣ ки ҷовид монад ?
چو کس را نبینی که جاوید ماند؟
Киро сим ва зар монаду ганҷу мол
که را سیم و زر ماند و گنج و مال
Пас аз вай ба чанде шавад поймол
پس از وی به چندی شود پایمال
Вази он кас ки хайрӣ бимонад равон
وز آن کس که خیری بماند روان
Дамодам расад раҳматаш бар равон
دمادم رسد رحمتش بر روان
Бузургӣ каз ӯ ном некӯ намонад
بزرگی کز او نام نیکو نماند
Тавон гуфт бо аҳли дил ков намонад
توان گفت با اهل دل کاو نماند
Ало то дарахти карами парварӣ
الا تا درخت کرم پروری
Гар умедворӣ каз ӯ бар хурӣ
گر امیدواری کز او بر خوری
Карам кун ки фардо ки девон ниҳанд
کرم کن که فردا که دیوان نهند
Манозил ба миқдор эҳсон диҳанд
منازل به مقدار احسان دهند
Якеро ки саъии қадами пештар
یکی را که سعی قدم پیشتر
Ба даргоҳи ҳақ , манзалати бештар
به درگاه حق، منزلت بیشتر
Яке бози пас хоину шармсор
یکی باز پس خائن و شرمسار
Битарсад ҳамеи марди нокардаи кор
بترسد همی مرد ناکرده کار
Бҳл то ба дандон газад пушти даст
بهل تا به دندان گزد پشت دست
Танурии чунин гарм ва ноне набаст
تنوری چنین گرم و نانی نبست
Бадонеи гуҳ ғалла бардоштан
بدانی گه غله برداشتن
Ки сустӣ буд тухм нокоштан
که سستی بود تخم ناکاشتن