Дар ахбори шоҳон пешина ҳаст

در اخبار شاهان پیشینه هست

Ки чун тклаҳ бар тахт зангӣ нишаст

که چون تکله بر تخت زنگی نشست

Ба давронаш аз каси нёзрди кас

به دورانش از کس نیازرد کس

Сабақи барад агар худ ҳамин буду бас

سبق برد اگر خود همین بود و بس

Чунин гуфт як раҳ ба соҳибдилӣ

چنین گفت یک ره به صاحبدلی

Ки умрам ба сар рафт бе ҳосилӣ

که عمرم به سر رفت بی حاصلی

Бихоҳам ба кунҷ ибодат нишаст

بخواهم به کنج عبادت نشست

Ки дарёбам ин панҷ рӯзӣ ки ҳаст

که دریابم این پنج روزی که هست

Чу мебугзарад ҷоҳу малику сарир

چو می‌بگذرد جاه و ملک و سریر

Набард аз ҷаҳони давлати алои фақир

نبرد از جهان دولت الا فقیر

Чу бишунид донои равшани нафас

چو بشنید دانای روشن نفس

Ба тундӣ барошуфт к-эии тклаҳи бас !

به تندی برآشفت کای تکله بس!

Тариқат ба ҷузи хизмат халқ нест

طریقت به جز خدمت خلق نیست

Ба тасбеҳу саҷҷода ва далқ нест

به تسبیح و سجاده و دلق نیست

Ту бар тахти султонӣ хеш бош

تو بر تخت سلطانی خویش باش

Ба ахлоқи покиза дарвеш бош

به اخلاق پاکیزه درویش باش

Ба сидқу иродати миёни бастаи дор

به صدق و ارادت میان بسته‌دار

зи томоту даъвии забони бастаи дор

ز طامات و دعوی زبان بسته دار

Қадам бояд андари тариқат на дам

قدم باید اندر طریقت نه دم

Ки аслӣ надорад дам бе қадам

که اصلی ندارد دم بی‌قدم

Бузургон ки нақд сафо доштанд

بزرگان که نقد صفا داشتند

Чунин хирқаи зер қабо доштанд

چنین خرقه زیر قبا داشتند