Якеро ҳикоят кунанд аз мулӯк

یکی را حکایت کنند از ملوک

Ки беморӣ ришта кардаш чу дӯк

که بیماری رشته کردش چو دوک

Чунонаш дар андохти заъфи ҷасад

چنانش در انداخت ضعف جسد

Ки май барад бар зердастони ҳасад

که می‌برد بر زیردستان حسد

Ки шоҳ ар чаҳ бар арсаи ном овар аст

که شاه ار چه بر عرصه نام‌آور است

Чу заъф омад аз бидқӣ камтар аст

چو ضعف آمد از بیدقی کمتر است

Надимии замини малик бӯса дод

ندیمی زمین ملک بوسه داد

Ки малики худованди ҷовиди бод

که ملک خداوند جاوید باد

Дар ин шаҳри мардии муборак дам аст

در این شهر مردی مبارک دم است

Ки дар порсоеи чунуе кам аст

که در پارسایی چنویی کم است

Нарафта сети ҳаргизи раҳи носавоб

نرفته‌ست هرگز ره ناصواب

Дилии равшану даъватии мустаҷоб

دلی روشن و دعوتی مستجاب

Набурданд пешаши муҳимоти кас

نبردند پیشش مهمات کس

Ки мақсӯд ҳосил нашуд дар нафас

که مقصود حاصل نشد در نفس

Бихон то бихонад дуое бар ин

بخوان تا بخواند دعایی بر این

Ки раҳмат расад зи осмони барин

که رحمت رسد ز آسمان برین

Бифармуд то меҳтарони хадам

بفرمود تا مهتران خدم

Бхўонднди пери мубораки қадам

بخواندند پیر مبارک قدم

Бирафтанд ва гуфтанд ва омад фақир

برفتند و گفتند و آمد فقیر

Тании муҳташам дар либосии ҳақир

تنی محتشم در لباسی حقیر

Бигуфто дуое кун эй ҳӯшманд

بگفتا دعایی کن ای هوشمند

Ки дар ришта чун сӯзанами пои банд

که در رشته چون سوزنم پای‌بند

Шунид ин сухани пер хам бӯда пушт

شنید این سخن پیر خم بوده پشت

Ба тундӣ баровард бонгии дурушт

به تندی برآورد بانگی درشت

Ки ҳақ меҳрбонаст бар додгар

که حق مهربان است بر دادگر

Бибахшоӣу бахшоиши ҳақи нигар

ببخشای و بخشایش حق نگر

Дуои миннат кӣ шавад сӯдманд

دعای منت کی شود سودمند

Асирони муҳтоҷ дар чоҳу банд ?

اسیران محتاج در چاه و بند؟

Ту нокарда бар халқи бахшоишӣ

تو ناکرده بر خلق بخشایشی

Куҷои бинӣ аз давлати осоишӣ ?

کجا بینی از دولت آسایشی؟

Бибоядат узри хато хостан

ببایدت عذر خطا خواستن

Пас аз шайхи солеҳи дуо хостан

پس از شیخ صالح دعا خواستن

Куҷо даст гирад дуоӣ ваят

کجا دست گیرد دعای ویت

Дуои ситамдидагон дар пят ?

دعای ستمدیدگان در پیت؟

Шунид ин сухани шаҳриёри аҷам

شنید این سخن شهریار عجم

зи хашму хиҷолат бар омад баҳам

ز خشم و خجالت بر آمد بهم

Биринҷед ва пас бо дил хеш гуфт

برنجید و پس با دل خویش گفت

Чаҳ ранҷам ? ҳақаст ин ки дарвеш гуфт

چه رنجم؟ حق است این که درویش گفت

Бифармуд то ҳар ки дар банд буд

بفرمود تا هر که در بند بود

Ба фурмонаш озод карданд зуд

به فرمانش آزاد کردند زود

Ҷаҳондидаи баъд аз ду ракаати намоз

جهاندیده بعد از دو رکعت نماز

Ба довар баровард дасти ниёз

به داور برآورد دست نیاز

Ки эй брФрозндаҳи осмон

که ای برفرازندهٔ آسمان

Ба ҷангаш гирифтӣ ба сулҳаши бимон

به جنگش گرفتی به صلحش بمان

Вале ҳамчунон бар дуо дошт даст

ولی همچنان بر دعا داشت دست

Ки шаҳ сар баровард ва бар пои ҷуст

که شه سر برآورد و بر پای جست

Ту гуфтӣ з шодӣ бихоҳад парид

تو گفتی ز شادی بخواهد پرید

Чу товус , чун ришта дар по надид

چو طاووس، چون رشته در پا ندید

Бифармуд ганҷинаи гавҳараш

بفرمود گنجینهٔ گوهرش

Фишонданд дар пойу зар бар сараш

فشاندند در پای و زر بر سرش

Ҳақ аз баҳр ботил нишоед наҳуфт

حق از بهر باطل نشاید نهفت

Аз он ҷумла доман биафшонад ва гуфт

از آن جمله دامن بیفشاند و گفت

Марв бо сари риштаи бор дигар

مرو با سر رشته بار دگر

Мабодо ки дигар кунад риштаи сар

مبادا که دیگر کند رشته سر

Чу борӣ фитодӣ нигаҳи дори пой

چو باری فتادی نگه‌دار پای

Ки як бор дигар билағзад зи ҷой

که یک بار دیگر بلغزد ز جای

зи саъдии шинав кин сухан рост аст

ز سعدی شنو کاین سخن راست است

На ҳар бории афтодаи бархестаи сет

نه هر باری افتاده برخاسته‌ست