Қизили Арсалони қалъае сахт дошт
قزل ارسلان قلعهای سخت داشت
Ки гардан ба алванд бар май фаррошат
که گردن به الوند بر میفراشت
На андеша аз кас на ҳоҷат ба ҳеҷ
نه اندیشه از کس نه حاجت به هیچ
Чу зулфи арӯсони раҳаши печи печ
چو زلف عروسان رهش پیچ پیچ
Чунон нодири афтода дар равза Эй
چنان نادر افتاده در روضهای
Ки бар лоҷувардии тибқи байза Эй
که بر لاجوردی طبق بیضهای
Шунидам ки мардии мубораки ҳузур
شنیدم که مردی مبارک حضور
Ба наздик шоҳ омад аз роҳи давр
به نزدیک شاه آمد از راه دور
Ҳақоиқи шиносӣ , ҷаҳондида Эй
حقایق شناسی، جهاندیدهای
Ҳунармандӣ , офоқ гардӣда Эй
هنرمندی، آفاق گردیدهای
Бузургӣ , забоноварӣ кордон
بزرگی، زبان آوری کاردان
Ҳакимӣ , сухангӯии бсёрдон
حکیمی، سخنگوی بسیاردان
Қизил гуфт чандин ки гардӣда Эй
قزل گفت چندین که گردیدهای
Чунин ҷои муҳкам дигар дидае ?
چنین جای محکم دگر دیدهای؟
Бихандед кин қалъае хуррам аст
بخندید کاین قلعهای خرم است
Валикини нпндормш муҳкам аст
ولیکن نپندارمش محکم است
На пеш аз ту гардан кашон доштанд
نه پیش از تو گردن کشان داشتند
Дамӣ чанд буданду бгзоштнд ?
دمی چند بودند و بگذاشتند؟
На баъд аз ту шоҳон дигар баранд
نه بعد از تو شاهان دیگر برند
Дарахти умеди туро бар хуранд ?
درخت امید تو را بر خورند؟
зи даврони малики падар ёд кун
ز دوران ملک پدر یاد کن
Дил аз банди андеша озод кун
دل از بند اندیشه آزاد کن
Чунон рӯзгораш ба кунҷии нишонд
چنان روزگارش به کنجی نشاند
Ки бар як пашизаш тасарруф намонад
که بر یک پشیزش تصرف نماند
Чу навмед монад аз ҳамаи чизу кас
چو نومید ماند از همه چیز و کس
Умедаш ба фазл худо монаду бас
امیدش به فضل خدا ماند و بس
Бар марди ҳушёри дунё хас аст
بر مرد هشیار دنیا خس است
Ки ҳар муддатии ҷои дигар кас аст
که هر مدتی جای دیگر کس است
Чунин гуфт шӯридае дар аҷам
چنین گفت شوریدهای در عجم
Ба касрӣ ки эй вориси малики ҷам
به کسری که ای وارث ملک جم
Агар малик бар ҷам бимонадӣу бахт
اگر ملک بر جم بماندی و بخت
Туро кӣ муяссар шудӣ тоҷу тахт ?
تو را کی میسر شدی تاج و تخت؟
Агар ганҷи қорун ба даст оварӣ
اگر گنج قارون به دست آوری
Намонад магари ончии бахше , барӣ
نماند مگر آنچه بخشی، بری