Шунидам ки аз никмрдии фақир

شنیدم که از نیکمردی فقیر

Дил озурда шуд подшоҳии кабӣр

دل آزرده شد پادشاهی کبیر

Магар бар забонаши ҳақии рафта буд

مگر بر زبانش حقی رفته بود

зи гардани кашӣ бар ваии ошуфта буд

ز گردن‌کشی بر وی آشفته بود

Ба зиндон фиристодаш аз боргоҳ

به زندان فرستادش از بارگاه

Ки зўрозмоӣаст бозуии ҷоҳ

که زورآزمای است بازوی جاه

зи ёрон касе гуфташ андар наҳуфт

ز یاران کسی گفتش اندر نهفت

Масолеҳ набӯд ин сухан гуфт , гуфт

مصالح نبود این سخن گفت، گفت

Расонӣдани амри ҳақ тоъат аст

رسانیدن امر حق طاعت است

з зиндон натарсам ки як соъат аст

ز زندان نترسم که یک ساعت است

Ҳамон дам ки дар хФиаҳи ин роз рафт

همان دم که در خفیه این راز رفت

Ҳикоят ба гӯши малик боз рафт

حکایت به گوش ملک باز رفت

Бихандед кови занни беҳудаи барад

بخندید کاو ظن بیهوده برد

Надонад ки хоҳад дар ин ҳабси мард

نداند که خواهد در این حبس مرد

Ғуломӣ ба дарвеши баради ин паём

غلامی به درویش برد این پیام

Бигуфто ба хусрав бигӯ эй ғулом

بگفتا به خسرو بگو ای غلام

Марои бори ғам бар дил риш нест

مرا بار غم بر دل ریش نیست

Ки дунёи ҳамин соъатӣ беш нест

که دنیا همین ساعتی بیش نیست

Нагар дастгирӣ кунӣ хуррамам

نه گر دستگیری کنی خرمم

Нагар сари барӣ бар дил ояд ғамам

نه گر سر بری بر دل آید غمم

Тугар Комронӣ ба фармону ганҷ

تو گر کامرانی به فرمان و گنج

Дигар каси фурӯмонда дар заъфу ранҷ

دگر کس فرومانده در ضعف و رنج

Ба дарвозаи марг чун дар шавем

به دروازهٔ مرگ چون در شویم

Ба як ҳафта бо ҳам баробар шавем

به یک هفته با هم برابر شویم

Манеҳ дил бар ин давлати панҷ рӯз

منه دل بر این دولت پنج روز

Ба дӯди дили халқ , худро мсўз

به دود دل خلق، خود را مسوز

На пеш аз ту беш аз ту андӯхтанд

نه پیش از تو بیش از تو اندوختند

Ба бедод кардан ҷаҳон сӯхтанд ?

به بیداد کردن جهان سوختند؟

Чунон зӣ ки зикрат ба таҳсин кунанд

چنان زی که ذکرت به تحسین کنند

Чу мардӣ , на бар гӯр нафрин кунанд

چو مردی، نه بر گور نفرین کنند

Набояд ба расми бади ойини ниҳод

نباید به رسم بد آیین نهاد

Ки гӯйанд лаънат бар он , кин ниҳод

که گویند لعنت بر آن، کاین نهاد

Вагар бар сроиди худованди зӯр

وگر بر سرآید خداوند زور

На зераш кунад оқибати хоки гӯр ?

نه زیرش کند عاقبت خاک گور؟

Бифармуд дилтанг рӯй аз ҷафо

بفرمود دلتنگ روی از جفا

Ки берун кунандаш забон аз қафо

که بیرون کنندش زبان از قفا

Чунин гуфт марди ҳақоиқи шинос

چنین گفت مرد حقایق شناس

Каз ин ҳам ки гуфтӣ надорам ҳарос

کز این هم که گفتی ندارم هراس

Ман аз безабонӣ надорам ғамӣ

من از بی زبانی ندارم غمی

Ки донам ки ногуфта донад ҳаме

که دانم که ناگفته داند همی

Агар бенавоӣ барам вари ситам

اگر بینوایی برم ور ستم

Гарми оқибат хайр бошад чаҳ ғам ?

گرم عاقبت خیر باشد چه غم؟

Арӯсӣ буд навбати мотамат

عروسی بود نوبت ماتمت

?герати никрўзӣ буд хотамат

گرت نیکروزی بود خاتمت