Ту бо халқ саҳлӣ кун эй некбахт

تو با خلق سهلی کن ای نیکبخت

Ки фардо нагирад худо бо ту сахт

که فردا نگیرد خدا با تو سخت

Гар аз по дар ояд , намонад асир

گر از پا در آید، نماند اسیر

Ки афтодагонро буд дастгир

که افتادگان را بود دستگیر

Ба озори фармони мада бар раҳе

به آزار فرمان مده بر رهی

Ки бошад ки уфтад ба фармондиҳӣ

که باشد که افتد به فرماندهی

Чу тамкину ҷоҳат буд бар давом

چو تمکین و جاهت بود بر دوام

Макун зӯр бар заъфи дарвеши ом

مکن زور بر ضعف درویش عام

Ки уфтад ки бо ҷоҳ ва тамкин шавад

که افتد که با جاه و تمکین شود

Чу бидқ ки ногоҳ фарзин шавад

چو بیدق که ناگاه فرزین شود

Насиҳати шинави мардуми дурбин

نصیحت شنو مردم دوربین

Нпошнд дар ҳеҷ дили тухми кин

نپاشند در هیچ دل تخم کین

Худованди хирман зиён ме кунад

خداوند خرمن زیان می‌کند

Ки бар хӯшаи чини сар гарон ме кунад

که بر خوشه‌چین سر گران می‌کند

Натарсад ки неъмат ба мискин диҳанд

نترسد که نعمت به مسکین دهند

Взони бори ғам бар дил ин ниҳанд ?

وزآن بار غم بر دل این نهند؟

Басои зўрмндо ки афтод сахт

بسا زورمندا که افتاد سخت

Баси афтодаро ёварӣ кард бахт

بس افتاده را یاوری کرد بخت

Дили зер дастон набояд шикаст

دل زیر دستان نباید شکست

Мабодо ки рӯзии шӯии зердаст

مبادا که روزی شوی زیردست