Ба раҳ бар яке пешам омад ҷавон

به ره بر یکی پیشم آمد جوان

Ба так дар пеши гӯсфандии давон

به تک در پیش گوسفندی دوان

Бадв гуфтам ин ресмонасту банд

بدو گفتم این ریسمان است و بند

Ки май оради андари пяти гӯсфанд

که می‌آرد اندر پیت گوسفند

Сабки тавқу занҷир аз ӯ боз кард

سبک طوق و زنجیر از او باز کرد

Чапу рости пўиидн оғоз кард

چپ و راست پوییدن آغاز کرد

Ҳануз аз пеш тозён май давид

هنوز از پیش تازیان می‌دوید

Ки ҷӯи хӯрда буд аз кафи мард ва хуед

که جو خورده بود از کف مرد و خوید

Чу боз омад аз айшу шодӣ ба ҷой

چو باز آمد از عیش و شادی به جای

Маро дид ва гуфт эй худованди рой

مرا دید و گفت ای خداوند رای

На ин ресмон май барад бо маниш

نه این ریسمان می‌برد با منش

Ки эҳсон камандӣаст дар гарданаш

که احسان کمندی است در گردنش

Ба Лутфӣ ки дидаи сети пели дмон

به لطفی که دیده‌ست پیل دمان

Наёрад ҳамеи ҳамла бар пилбон

نیارد همی حمله بر پیلبان

Бидонро навозиш кун эй никмрд

بدان را نوازش کن ای نیکمرد

Ки саг пос дорад чу нон ту хӯрд

که سگ پاس دارد چو نان تو خورد

Бар он мард кунадаст дандони юз

بر آن مرد کند است دندان یوز

Ки молади забон бар панираши ду рӯз

که مالد زبان بر پنیرش دو روز