Шунидам ки мардӣаст покизаи бум

شنیدم که مردی است پاکیزه بوم

Шносоу раҳрав дар ақсои рӯм

شناسا و رهرو در اقصای روم

Ман ва чанд сайёҳи сҳронўрд

من و چند سیاح صحرانورد

Бирафтем қосид ба дидори мард

برفتیم قاصد به دیدار مرد

Сару чашм ҳар як бабўседу даст

سر و چشم هر یک ببوسید و دست

Ба тамкину иззати нишонд ва нишаст

به تمکین و عزت نشاند و نشست

Зараш дидаму заръу шогирду рахт

زرش دیدم و زرع و شاگرد و رخت

Вале бемурувват чу бе бар дарахт

ولی بی مروت چو بی بر درخت

Ба лутфу сухани гарми рӯи мард буд

به لطف و سخن گرم رو مرد بود

Вале дигдонши аҷаби сард буд

ولی دیگدانش عجب سرد بود

Ҳама шаб набӯдаш қарору ҳҷўъ

همه شب نبودش قرار و هجوع

зи тасбеҳу тҳлил ва моро зи ҷўъ

ز تسبیح و تهلیل و ما را ز جوع

Саҳаргаҳи миёни баст ва дар боз кард

سحرگه میان بست و در باز کرد

Ҳамон лутф ва пурсидан оғоз кард

همان لطف و پرسیدن آغاز کرد

Яке бад ки ширину хуши табъ буд

یکی بد که شیرین و خوش طبع بود

Ки бо мо мусофир дар он рубъ буд

که با ما مسافر در آن ربع بود

Марои бӯсаи гуфто ба тсҳиФи даҳ

مرا بوسه گفتا به تصحیف ده

Ки дарвешро тӯша аз бӯса ба

که درویش را توشه از بوسه به

Ба хизмат манеҳ даст бар кафши ман

به خدمت منه دست بر کفش من

Марои нони даҳу кафш бар сар бизан

مرا نان ده و کفش بر سر بزن

Ба эсори мардони сабақ барда анд

به ایثار مردان سبق برده‌اند

На шаби зиндаи дорони дил мурда анд

نه شب زنده داران دل مرده‌اند

Ҳамин дидам аз посбони ттор

همین دیدم از پاسبان تتار

Дили мурдау чашми шаби зиндаи дор

دل مرده و چشم شب زنده‌دار

Каромати ҷавонмардӣу нон диҳӣ аст

کرامت جوانمردی و نان دهی است

Мақолоти беҳудаи табл тиҳӣ аст

مقالات بیهوده طبل تهی است

Қиёмат касе бинии андари биҳишт

قیامت کسی بینی اندر بهشت

Ки маънӣ талаб карду даъвии биҳишт

که معنی طلب کرد و دعوی بهشت

Ба маънӣ тавон кард даъвии дуруст

به معنی توان کرد دعوی درست

Дам бе қадами такя гоҳеаст суст

دم بی قدم تکیه گاهی است سست