Шунидам ки тай дар замони расӯл

شنیدم که طی در زمان رسول

Накарданд маншури имони қабул

نکردند منشورِ ایمان، قبول

Фиристод лашкари бшири нзир

فرستاد لشکر، بشیرِ نذیر

Гирифтанд аз эшон гуруҳеи асир

گرفتند از ایشان گروهی اسیر

Бифармуд куштан ба шамшери кин

بفرمود کشتن به شمشیرِ کین

Ки нопок буданду нопоки дайн

که ناپاک بودند و ناپاک دین

Занӣ гуфт ман духтари ҳотамам

زنی گفت من دختر حاتمم

Бихоҳед аз ин номвари ҳокимам

بخواهید از این نامور حاکمم

Карам кун ба ҷои ман эй муҳтарам

کرم کن به جای من ای محترم

Ки мавлои ман буд аз аҳли карам

که مولای من بود از اهل کرم

Ба фармони пайғамбари неки рой

به فرمان پیغمبر نیک‌رای

Кушоданд занҷираш аз дасту пой

گشادند زنجیرش از دست و پای

Дар он қавм боқӣ ниҳоданд теғ

در آن قوم باقی نهادند تیغ

Ки ронанд сайлоби хӯн бе дареғ

که رانند سیلابِ خون، بی‌دریغ

Ба зорӣ ба шамшер зан гуфт зан

به‌ زاری به شمشیر‌زن گفت زن

Маро низ бо ҷумла гардан бизан

مرا نیز با جمله، گردن بزن

Мурувват набинам раҳои зи банд

مروّت نبینم رهایی ز بند

Ба танҳоу ёронами андари каманд

به تنها و یارانم اندر کمند

Ҳаме гуфту гирён бар аҳволи тай

همی‌گفت و گریان بر احوال طی

Ба самъ расӯл омад овози вай

به سمع رسول آمد آوازِ وی

Ббхшўди он қавму дигари ато

ببخشود آن قوم و دیگر عطا

Ки ҳаргиз накард аслу гавҳари хато

که هرگز نکرد اصل و گوهر خطا