зи бунгоҳи ҳотами яке пермард

ز بنگاه حاتم یکی پیرمرد

Талаби даҳ дирам санг ?фонед кард

طلب ده درم سنگ فانید کرد

зи ровии чунон ёд дорам хабар

ز راوی چنان یاد دارم خبر

Ки пешаш фиристод танагии шукр

که پیشش فرستاد تَنگی شکر

Зан аз хайма гуфт ин чаҳ тадбир буд ?

زن از خیمه گفت این چه تدبیر بود؟

Ҳамон даҳ дирами ҳоҷати пер буд

همان ده درم حاجت پیر بود

Шунид ин сухани номбурдори тай

شنید این سخن نامبردار طی

Бихандед ва гуфт эй длороми ҳӣ

بخندید و گفت ای دلارام حی

Гар ӯ дар хури ҳоҷати хеши хост

گر او در خور حاجت خویش خواست

Ҷавонмардии ол ҳотам куҷост ?

جوانمردی آل حاتم کجاست؟

Чу ҳотам ба озодамардӣ дигар

چو حاتم به آزادمردی دگر

зи даврон гетӣ наомад магар

ز دوران گیتی نیامد مگر

Абубакри саъди он ки даст навол

ابوبکر سعد آن که دست نوال

Наад ҳимматаш бар даҳони савол

نهد همّتش بر دهان سؤال

Раияти пноҳои дилати шоди бод

رعیت‌پناها‌! دلت شاد باد‌!

Ба саъйати мусулмонии ободи бод

به سعی‌ات مسلمانی آباد باد‌!

Сарафрозади ин хоки фархундаи бум

سرافرازد این خاک فرخنده بوم

зи адлат бар иқлӣми Юнону рӯм

ز عدلت بر اقلیم یونان و روم

Чу ҳотам , агар нестии коми вай

چو حاتم، اگر نیستی کام وی

Набардии каси андари ҷаҳони номи тай

نبردی کس اندر جهان نام طی

Сано монад аз он номвар дар китоб

ثنا ماند از آن نامور در کتاب

Туро ҳам сано монад ва ҳам савоб

تو را هم ثنا ماند و هم ثواب

Ки ҳотам бидон ному овозаи хост

که حاتم بدان نام و آوازه خواست

Туро саъйу ҷаҳд аз барои худост

تو را سعی و جهد از برای خداست

Такаллуф бар мард дарвеш нест

تکلّف بر مرد درویش نیست

Васияти ҳамин як сухан беш нест

وصیت همین یک سخن بیش نیست

Ки чандон ки ҷаҳдат буд хайр кун

که چندان که جهدت بود خیر کن

зи ту хайр монад зи саъдии сухан

ز تو خیر ماند‌، ز سعدی سخن