Якеро харӣ дар гули афтода буд

یکی را خری در گل افتاده بود

зи савдоаши хӯн дар дили афтода буд

ز سوداش خون در دل افتاده بود

Биёбону борону сармоу сайл

بیابان و باران و سرما و سیل

Фурӯи ҳашта зулмат бар офоқи зайл

فرو هشته ظلمت بر آفاق ذیل

Ҳамаи шаб дар ин ғусса то бомдод

همه شب در این غصه تا بامداد

Сиқт гуфту нафрин ва дашном дод

سقط گفت و نفرین و دشنام داد

На душман бараст аз забонаш на дӯст

نه دشمن برست از زبانش نه دوست

На султон ки ин бум ва бар зон ӯст

نه سلطان که این بوم و بر زآن اوست

Қазоро худованди он паҳни дашт

قضا را خداوند آن پهن‌دشت

Дар он ҳоли мункир бар ӯ бар гузашт

در آن حال‌ِ منکر بر او بر گذشت

Шунид ин суханҳои давр аз савоб

شنید این سخن‌های دور از صواب

На сабри шунидан , на рӯй ҷавоб

نه صبر شنیدن‌، نه روی جواب

Малики шармгин дар ҳашами бнгрист

ملک شرمگین در حشم بنگریست

Ки савдои ин бар ман аз баҳр чист ?

که سودای این بر من از بهر چیست؟

Яке гуфт шоҳо ба теғаш бизан

یکی گفت شاها به تیغش بزن

Ки нагузошт касро на духтар на зан

که نگذاشت کس را نه دختر نه زن

Нигаҳ кард султони олии маҳал

نگه کرد سلطان عالی محل

Худаш дар бало диду хар дар вҳл

خودش در بلا دید و خر در وحل

Ббхшўд бар ҳоли мискини мард

ببخشود بر حال مسکین مرد

Фурӯ хӯрд хашми суханҳои сард

فرو خورد خشم سخن‌های سرد

Зараш доду асбу қабои пӯстин

زرش داد و اسب و قبا پوستین

Чаҳ некӯ буд меҳр дар вақти кин

چه نیکو بوَد مهر در وقت کین

Яке гуфташ эй пер беақлу ҳуш

یکی گفتش ای پیر بی‌عقل و هوش

Аҷаби рстӣ аз қатл , гуфто хамӯш

عجب رستی از قتل، گفتا خموش

Агар ман биноледам аз дарди хеш

اگر من بنالیدم از درد خویش

Вай анъом фармуд дар хӯрд хеш

وی انعام فرمود در خورد خویش

Бадиро бадӣ саҳл бошад ҷазо

بدی را بدی سهل باشد جزا

Агар мардии أҳсни إлии ман أсоء

اگر مردی أَحسِن إلی مَن أساء