Якеро писар гум шуд аз роҳила

یکی را پسر گم شد از راحله

Шабонгаҳ бигардед дар қофила

شبانگه بگردید در قافله

з ҳар хайма пурсед ва ҳар сӯи шитофт

ز هر خیمه پرسید و هر سو شتافت

Ба торикии он равшанои бёФт

به تاریکی آن روشنایی بیافت

Чу омад бар мардуми корвон

چو آمد بر مردم کاروان

Шунидам ки мегуфт бо сорўон

شنیدم که می‌گفت با ساروان

Ндонӣ ки чун роҳи барадам ба дӯст !

ندانی که چون راه بردم به دوست!

Ҳар он кас ки пеш омадам гуфтам ӯст

هر آن کس که پیش آمدم گفتم اوست

Аз он аҳли дил дар пай ҳар касанд

از آن اهل دل در پی هر کسند

Ки бошад ки рӯзӣ ба мардӣ расанд

که باشد که روزی به مردی رسند

Баранд аз барои дилии борҳо

برند از برای دلی بارها

Хуранд аз барои гулии хорҳо

خورند از برای گلی خارها