Ҷавонӣ ба донагӣ карам карда буд

جوانی به دانگی کرم کرده بود

Таманнои перӣ бар оварда буд

تمنای پیری بر آورده بود

Ба ҷурмӣ гирифт осмони ногҳш

به جرمی گرفت آسمان ناگهش

Фиристод султон ба кштнгҳш

فرستاد سلطان به کشتنگهش

Такопуии таркону ғавғои ом

تکاپوی ترکان و غوغای عام

Тмошокнон бар дару кӯйу бом

تماشاکنان بر در و کوی و بام

Чу дид андари ошӯб , дарвеши пер

چو دید اندر آشوب، درویش پیر

Ҷавонро ба дасти хилоиқи асир

جوان را به دست خلایق اسیر

Дилаш бар ҷавонмард мискин бахаст

دلش بر جوانمرد مسکین بخست

Ки борӣ дил оварда будаш ба даст

که باری دل آورده بودش به دست

Баровард зорӣ ки султон бамурд

برآورد زاری که سلطان بمرد

Ҷаҳон монаду хуии писандидаи барад

جهان ماند و خوی پسندیده برد

Ба ҳам бар ҳамеи суди дасти дареғ

به هم بر همی‌سود دست دریغ

Шуниданд таркони оҳхтаҳи теғ

شنیدند ترکان آهخته تیغ

Ба фарёд аз эшон бар омад хурӯш

به فریاد از ایشان بر آمد خروش

Тапончаи занон бар сар ва рӯйу дӯш

تپانچه زنان بر سر و روی و دوش

Пиёда ба сар то дар боргоҳ

پیاده به سر تا در بارگاه

Давиданд ва бар тахти диданди шоҳ

دویدند و بر تخت دیدند شاه

Ҷавон аз миён рафту бурданди пер

جوان از میان رفت و بردند پیر

Ба гардан бар тахти султони асир

به گردن بر تخت سلطان اسیر

Ба ҳавлаш бипурсед ва ҳайбат намӯд

به هولش بپرسید و هیبت نمود

Ки марги миннат хостан бар чаҳ буд ?

که مرگ منت خواستن بر چه بود؟

Чу некаст хуии ману ростӣ

چو نیک است خوی من و راستی

Бади мардуми охир чаро хостӣ ?

بد مردم آخر چرا خواستی؟

Баровард пери диловари забон

برآورد پیر دلاور زبان

Ки эй ҳалқа дар гӯши ҳикмати ҷаҳон

که ای حلقه‌در‌گوش حُکمت جهان

Ба қавли дурӯғӣ ки султон бамурд

به قول دروغی که سلطان بمرد

Намардӣу бечорае ҷони бабрад

نمردی و بیچاره‌ای جان ببرد

Малики зини ҳикояти чунон бар шкФт

ملک زین حکایت چنان بر شکفت

Ки чизаш бубахшед ва чизе нагуфт

که چیزش ببخشید و چیزی نگفت

Вази ин ҷониби афтону хезони ҷавон

وز این جانب افتان و خیزان جوان

Ҳаме рафт бечора ҳар сӯи давон

همی رفت بیچاره هر سو دوان

Яке гуфташ аз чори сӯии қисос

یکی گفتش از چار سوی قصاص

Чаҳ кардӣ ки омад ба ҷонати халос ?

چه کردی که آمد به جانت خلاص؟

Ба гӯшаш фурӯ гуфт к-эии ҳӯшманд

به گوشش فرو گفت کای هوشمند

Ба ҷонӣу донагии рҳидми зи банд

به جانی و دانگی رهیدم ز بند

Яке тухм дар хок аз он май наад

یکی تخم در خاک از آن می‌نهد

Ки рӯзи фурӯи мондагӣ бар диҳад

که روز فرو ماندگی بر دهد

Ҷӯй боз дорад балоеи дурушт

جوی باز دارد بلایی درشت

Асое шунидӣ ки ъўҷӣ бикушт

عصایی شنیدی که عوجی بکشت

Ҳадиси дурусти охир аз мстФост

حدیث درست آخر از مصطفاست

Ки бахшоишу хайр дафъ балост

که بخشایش و خیر دفع بلاست

Адуро набинӣ дар ин буқъаи пой

عدو را نبینی در این بقعه پای

Ки бўбкр саъдаст кишвари худоӣ

که بوبکر سعد است کشور خدای

Бигир эй ҷаҳонӣ ба рӯй ту шод

بگیر ای جهانی به روی تو شاد

Ҷаҳонӣ , ки шодӣ ба рӯй ту бод

جهانی، که شادی به روی تو باد

Кас аз кас ба даври ту бории набард

کس از کس به دور تو باری نبرد

Гулӣ дар чамани ҷаври хории набард

گلی در چمن جور خاری نبرد

Туе сояи лутфи ҳақ бар замин

تویی سایهٔ لطف حق بر زمین

Паямбари сифати раҳмаи Алъоламин

پیمبر صفت رحمة ‌للعالمین

Туро қадар агар кас надонад чаҳ ғам ?

تو را قدر اگر کس نداند چه غم؟

Шаби қадарро мендонанд ҳам

شب قدر را می‌ندانند هم