Касе дид саҳрои маҳшар ба хоб

کسی دید صحرای محشر به خواب

Миси тафта рӯй замини зи офтоб

مس تفته روی زمین ز آفتاب

Ҳаме бар фалак шуд зи мардуми хурӯш

همی بر فلک شد ز مردم خروش

Димоғ аз табаш май баромад ба ҷӯш

دماغ از تبش می‌برآمد به جوش

Яке шахс аз ин ҷумла дар соя Эй

یکی شخص از این جمله در سایه‌ای

Ба гардан бар аз хулди пероя Эй

به گردن بر از خلد پیرایه‌ای

Бипурсед к-эии маҷлиси орои мард

بپرسید کای مجلس آرای مرد

Ки буд андари ин маҷлисати поимрд ?

که بود اندر این مجلست پایمرد؟

Рузии доштам бар дар хона , гуфт

رزی داشتم بر در خانه، گفت

Ба соя дараш никмрдӣ бихуфт

به سایه درش نیکمردی بخفت

Дар ин вақти навмидии он марди рост

در این وقت نومیدی آن مرد راست

Гуноҳами зи додари довари бхўост

گناهم ز دادار داور بخواست

Ки ёрб бар ин бандаи бахшоишӣ

که یارب بر این بنده بخشایشی

Каз ӯ дидаам вақте осоишӣ

کز او دیده‌ام وقتی آسایشی

Чаҳ гуфтам чу ҳал кардам ин розро ?

چه گفتم چو حل کردم این راز را؟

Бишорати худованди Широз ро

بشارت خداوند شیراز را

Ки ҷумҳӯр дар сояи ҳимматаш

که جمهور در سایهٔ همتش

Муқӣманд ва бар суфраи неъматаш

مقیمند و بر سفرهٔ نعمتش

Дарахтӣаст марди карам , бордор

درختی است مرد کرم، باردار

Ваз ӯ бигузарӣ ҳизуми кӯҳсор

وز او بگذری هیزم کوهسار

Ҳтбро агар теша бар пай зананд

حطب را اگر تیشه بر پی زنند

Дарахти барӯмандро кӣ зананд ?

درخت برومند را کی زنند؟

Басии пои дор , эй дарахти ҳунар

بسی پای دار، ای درخت هنر

Ки ҳам миваи дорӣ ва ҳам сояи вар

که هم میوه‌داری و هم سایه‌ور

Бигуфтем дар боби эҳсони басӣ

بگفتیم در باب احسان بسی

Валикин на шартаст бо ҳар касе

ولیکن نه شرط است با هر کسی

Бихӯр мардуми озорро хӯну мол

بخور مردم آزار را خون و مال

Ки аз мурғи бади канда ба пару бол

که از مرغ بد کنده به پر و بال

Якеро ки бо хоҷа туаст ҷанг

یکی را که با خواجهٔ توست جنگ

Ба дасташ чаро май диҳии чӯбу санг ?

به دستش چرا می‌دهی چوب و سنگ؟

Бар андоз бехӣ ки хор оварад

بر انداز بیخی که خار آورد

Дарахтии бпрўр ки бор оварад

درختی بپرور که بار آورد

Касеро бидиҳ пояи меҳтарон

کسی را بده پایهٔ مهتران

Ки бар кеҳтарон сар надорад гарон

که بر کهتران سر ندارد گران

Мбхшоӣ бар ҳар куҷо золимӣ аст

مبخشای بر هر کجا ظالمی است

Ки раҳмат бар ӯ ҷавр бар олимӣ аст

که رحمت بر او جور بر عالمی است

Ҷаҳони сӯзро куштаи беҳтари чароғ

جهان‌سوز را کشته بهتر چراغ

Яке ба дар оташ ки халқӣ ба доғ

یکی به در آتش که خلقی به داغ

Ҳар он кас ки бар дузд раҳмат кунад

هر آن کس که بر دزد رحمت کند

Ба бозуии худ корвон ме занад

به بازوی خود کاروان می‌زند

ҶФопишгонро бидиҳ сари ббод

جفاپیشگان را بده سر بباد

Ситам бар ситами пеша адласт ва дод

ستم بر ستم پیشه عدل است و داد