Шунидам ки як ҳафтаи ибни алсбил

شنیدم که یک هفته ابن‌السبیل

Наомад ба меҳмонсарои халил

نیامد به مهمانسرای خلیل

зи фархунда хуӣ нахурдӣ бгоҳ

ز فرخنده خویی نخوردی بگاه

Магари бенавоӣ дар ояд зи роҳ

مگر بینوایی در آید ز راه

Бурун рафт ва ҳар ҷонибӣ бингаред

برون رفت و هر جانبی بنگرید

Бар атрофи водӣ нигаҳ кард ва дид

بر اطراف وادی نگه کرد و دید

Ба танҳо яке дар биёбон чу бед

به تنها یکی در بیابان چو بید

Сару мӯяш аз гирди перии сипед

سر و مویش از گرد پیری سپید

Ба дилдоряш марҳабое бигуфт

به دلداریش مرحبایی بگفت

Ба расми карямон салое бигуфт

به رسم کریمان صلایی بگفت

Ки эй чашмҳои марои мардумак

که ای چشمهای مرا مردمک

Яке мардумӣ кун ба нону намак

یکی مردمی کن به نان و نمک

Нъм гуфт ва бурҷасту бардошти гом

نعم گفت و برجست و برداشت گام

Ки донист халқаш , алайҳи ассалом

که دانست خلقش، علیه‌السلام

Рақибони меҳмонсарои халил

رقیبان مهمانسرای خلیل

Ба иззат нишонданд пери залил

به عزت نشاندند پیر ذلیل

Бифармуд ва тартиб карданд хон

بفرمود و ترتیب کردند خوان

Нишастанд бар ҳар тарафи ҳамгинон

نشستند بر هر طرف همگنان

Чу бисмии аллоҳ оғоз карданд ҷамъ

چو بسم الله آغاز کردند جمع

Наомад зи пераши ҳадисӣ ба самъ

نیامد ز پیرش حدیثی به سمع

Чунин гуфташ : эй пери деринаи рӯз

چنین گفتش: ای پیر دیرینه روز

Чу перон наме бинмти сидқу сӯз

چو پیران نمی‌بینمت صدق و سوز

На шартаст вақте ки рӯзии хурӣ

نه شرط است وقتی که روزی خوری

Ки номи худованди рӯзии барӣ ?

که نام خداوند روزی بری؟

Бигуфто нагирам тариқӣ ба даст

بگفتا نگیرم طریقی به دست

Ки нишнидам аз пери озрпрст

که نشنیدم از پیر آذرپرست

Бидонаст пайғамбари неки фол

بدانست پیغمبر نیک فال

Ки габраст пер таба бӯда ҳол

که گبر است پیر تبه بوده حال

Ба хории брондш чу бегона дид

به خواری براندش چو بیگانه دید

Ки мункир буд пеши покони палид

که منکر بود پیش پاکان پلید

Сурӯш омад аз кирдигори ҷалил

سروش آمد از کردگار جلیل

Ба ҳайбати маломати кунони к-эии халил

به هیبت ملامت کنان کای خلیل

Маниш дода сад соли рӯзӣу ҷон

منش داده صد سال روزی و جان

Туро нафрат омад аз ӯ як замон

تو را نفرت آمد از او یک زمان

Гар ӯ май баради пеши оташи суҷуд

گر او می‌برد پیش آتش سجود

Ту вои пас чаро май барии дасти ҷӯад ?

تو وا پس چرا می‌بری دست جود؟