Забон доне омад ба соҳибдилӣ
زباندانی آمد به صاحبدلی
Ки муҳкам фурӯмондаам дар гулӣ
که محکم فروماندهام در گلی
Яке сифларо даҳ дирам бар ман аст
یکی سِفله را ده درم بر من است
Ки донагӣ аз ӯ бар дилами даҳ ман аст
که دانگی از او بر دلم ده من است
Ҳамаи шаби парешон аз ӯ ҳоли ман
همه شب پریشان از او حال من
Ҳамаи рӯз чун сояи дунболи ман
همه روز چون سایه دنبال من
Бикрад аз суханҳои хотири пареш
بکرد از سخنهای خاطر پریش
Даруни дилам чун дар хонаи риш
درون دلم چون درِ خانه ریش
Худояши магар то зи модари бзод
خدایش مگر تا ز مادر بزاد
Ҷузи ин даҳ дирами чизи дигари надод
جز این ده درم چیز دیگر نداد
Надониста аз дафтари дайни алиф
ندانسته از دفتر دین الف
Нахонда ба ҷузи боби лоинсрФ
نخوانده به جز باب لاینصرف
Хур аз кӯҳи як рӯзи сар бар назд
خور از کوه یک روز سر بر نزد
Ки он қлтбони ҳалқа бар дар назд
که آن قلتبان حلقه بر در نزد
Дар андешаам то кадомами Карим
در اندیشهام تا کدامم کریم
Аз он сангдил даст гирад ба сим
از آن سنگدل دست گیرد به سیم
Шунид ин сухани пери фаррухи ниҳод
شنید این سخن پیر فرخ نهاد
Дурустии ду , дар остинаши ниҳод
درستی دو، در آستینش نهاد
Зар афтод дар дасти афсонаи гӯй
زر افتاد در دست افسانه گوی
Бурун рафт аз онҷо чу зари тоза рӯй
برون رفت از آنجا چو زر تازهروی
Яке гуфт : шайх ! ин ндонӣ ки кист ?
یکی گفت: شیخ! این ندانی که کیست؟
Бар ӯгар бимирад набояд гирист
بر او گر بمیرد نباید گریست
Гадоӣ ки бар шери нари зин наад
گدایی که بر شیر نر زین نهد
Абӯи зайдро асбу фарзин наад
ابو زید را اسب و فرزین نهد
Бар ошуфт обид ки хомӯш бош
بر آشفت عابد که خاموش باش
Ту марди забони нестӣ , гӯш бош
تو مرد زبان نیستی، گوش باش
Агар рост буд ончии пиндоштам
اگر راست بود آنچه پنداشتم
зи халқи обрӯяши нигаҳи доштам
ز خلق آبرویش نگه داشتم
Вагар шӯхи чашмӣ ва солус кард
وگر شوخچشمی و سالوس کرد
Ало то напиндорӣ афсӯс кард
الا تا نپنداری افسوس کرد
Ки худро нигаҳи доштами обрӯӣ
که خود را نگه داشتم آبروی
зи дасти чунон грбзии ёваи гӯй
ز دست چنان گربزی یاوهگوی
Баду некро базл кун симу зар
بد و نیک را بذل کن سیم و زر
Ки ин касб хайраст ва он дафъи шар
که این کسب خیر است و آن دفع شر
Хунаки он ки дар суҳбати оқилон
خنک آن که در صحبت عاقلان
Биомузади ахлоқи соҳибдилон
بیاموزد اخلاق صاحبدلان
?герати ақл ва ройасту тадбиру ҳуш
گرت عقل و رای است و تدبیر و هوش
Ба иззат кунӣ панди саъдӣ ба гӯш
به عزت کنی پند سعدی به گوش
Ки ағлаб дар ин шева дорад мақол
که اغلب در این شیوه دارد مقال
На дар чашму зулфу биногвашу хол
نه در چشم و زلف و بناگوش و خال