Ба сарҳанги султон чунин гуфт зан

به سرهنگ سلطان چنین گفت زن

Ки хез эй муборак дар ризқи зан

که خیز ای مبارک در رزق زن

Бирав то з хонат насибӣ диҳанд

برو تا ز خوانت نصیبی دهند

Ки Фрзндконти назар бар раҳанд

که فرزندکانت نظر بر رهند

Бигуфто буд матбахи имрӯзи сард

بگفتا بود مطبخ امروز سرد

Ки султон ба шаби ният рӯза кард

که سلطان به شب نیت روزه کرد

Зан аз ноумедии сари андохти пеш

زن از ناامیدی سر انداخت پیش

Ҳаме гуфт бо худ дил аз фоқаи риш

همی گفت با خود دل از فاقه ریش

Ки султон аз ин рӯзаи гӯйӣ чаҳ хост ?

که سلطان از این روزه گویی چه خواست؟

Ки ифтор ӯ иди Тифлони мост

که افطار او عید طفلان ماست

Хӯранда ки хайраш барояд зи даст

خورنده که خیرش برآید ز دست

Ба аз соӣми алдҳри днёпрст

به از صائم‌الدهر دنیاپرست

Мусаллам касеро буд рӯза дошт

مُسلَّم کسی را بود روزه‌داشت

Ки дармондаеро диҳад нони чошт

که درمانده‌ای را دهد نان چاشت

Вагарна чаҳ лозим ки саъйии барӣ

وگرنه چه لازم که سعیی بری

зи худ бозгирӣ ва ҳам худ хурӣ ?

ز خود بازگیری و هم خود خوری؟