Яке дар ншобўри доне чаҳ гуфт

یکی در نشابور دانی چه گفت

Чу фарзандаш аз фарз хуфтан бихуфт ?

چو فرزندش از فرض خفتن بخفت؟

Таваққуъи мадор эй писаргар касе

توقع مدار ای پسر گر کسی

Ки бе саъии ҳаргиз ба ҷое рисӣ

که بی سعی هرگز به جایی رسی

Смилон чу мебар нагирад қадам

سمیلان چو می بر نگیرد قدم

Вуҷӯдӣаст беманфиат чун адам

وجودی است بی منفعت چون عدم

Тамаъи дори суд ва битарс аз зиён

طمع دار سود و بترس از زیان

Ки бебаҳра бошанд фориғи зиён

که بی بهره باشند فارغ زیان