Шунидам ки перии шабӣ зинда дошт

شنیدم که پیری شبی زنده داشت

Саҳари дасти ҳоҷат ба ҳақ бар фаррошат

سحر دست حاجت به حق بر فراشت

Яке ҳотифи андохт дар гӯши пер

یکی هاتف انداخت در گوش پیر

Ки « беҳосилӣ , рӯи сари хеши гир

که ‌«بی‌حاصلی‌، رو سر خویش گیر

Бар ин дар дуои ту мақбул нест

بر این در دعای تو مقبول نیست

Ба хорӣ бирав ё ба зорӣ боист »

به خواری برو یا به زاری بایست‌»

Шаби дигар аз зикр ва тоъат нахуфт

شب دیگر از ذکر و طاعت نخفت

Мурӣдии зи ҳолаш хабар ёфт , гуфт

مریدی ز حالش خبر یافت، گفت

Чу дидӣ каз он рӯй бастаи сет дар

چو دیدی کز آن روی بسته‌ست در

Ба бе ҳосилии саъй чандин мабар

به بی‌حاصلی سعی چندین مبر

Ба дебоча бар ашки ёқӯти фом

به دیباچه بر اشک یاقوت‌فام

Ба ҳасрат баборед ва гуфт эй ғулом

به حسرت ببارید و گفت ای غلام

Ба навмидӣ онгаҳ бгрдидмӣ

به نومیدی آنگه بگردیدمی

Аз ин раҳ , ки роҳӣ дигар дидамӣ

از این ره، که راهی دگر دیدمی

Мапиндоргар ваии Аннан бар шикаст

مپندار گر وی عنان بر شکست

Ки ман боз дорам зи фитроки даст

که من باز دارم ز فتراک دست

Чу хоҳанда маҳрӯми гашт аз дарӣ

چو خواهنده محروم گشت از دری

Чаҳ ғамгар шиносад дар дайгарӣ ?

چه غم گر شناسد در دیگری؟

Шунидам ки роҳам дар ин кӯй нест

شنیدم که راهم در این کوی نیست

Вале ҳеҷ роҳ дигар рӯй нест

ولی هیچ راه دگر روی نیست

Дар ин буд сар бар замини фидо

در این بود سر بر زمین فدا

Ки гуфтанд дар гӯши ҷонаши Нидо

که گفتند در گوش جانش ندا

Қабуласт агар чаҳ ҳунар несташ

قبول است اگر چه هنر نیستش

Ки ҷузи мо паноҳӣ дигар несташ

که جز ما پناهی دگر نیستش