Миёни ду ъам зода васлат фитод
میان دو عم زاده وصلت فتاد
Ду хуршеди симои меҳтари нажод
دو خورشید سیمای مهتر نژاد
Якеро ба ғояти хуши афтода буд
یکی را به غایت خوش افتاده بود
Дигар нофару саркаши афтода буд
دگر نافر و سرکش افتاده بود
Яке халқу лутф приўор дошт
یکی خلق و لطف پریوار داشت
Яке рӯй дар рӯй девор дошт
یکی روی در روی دیوار داشت
Яке хештанро биёростӣ
یکی خویشتن را بیاراستی
Дигар марги хеш аз худои хостӣ
دگر مرگ خویش از خدا خواستی
Писарро нишонданд перони даҳ
پسر را نشاندند پیران ده
Ки меҳрат бар ӯ нест меҳраш бидиҳ
که مهرت بر او نیست مهرش بده
Бихандеду гуфто ба сад гӯсфанд
بخندید و گفتا به صد گوسفند
Тағобун набошад раҳои зи банд
تغابن نباشد رهایی ز بند
Ба нохуни парӣ чеҳра мекунад пӯст
به ناخن پری چهره میکند پوست
Ки ҳаргизи бад-ӣн кӣ шикебами зи дӯст ?
که هرگز بدین کی شکیبم ز دوست؟
На сад гӯсфандам ки сесад ҳазор
نه صد گوسفندم که سیصد هزار
Набояд ба нодидан рӯй ёр
نباید به نادیدن روی یار
Туро ҳар чаҳ машғӯл дорад зи дӯст
تو را هر چه مشغول دارد ز دوست
Агар рости хоҳӣ длоромт ӯст
اگر راست خواهی دلارامت اوست
Яке пеши шӯридаи ҳолеи набшат
یکی پیش شوریده حالی نبشت
Ки дӯзах таманно кунӣ ё биҳишт ?
که دوزخ تمنا کنی یا بهشت؟
Бигуфто мапурс аз ман ин моҷаро
بگفتا مپرس از من این ماجرا
Писандидам онч ӯ писандади маро
پسندیدم آنچ او پسندد مرا