Яке хурда бар шоҳ ғазнӣн гирифт
یکی خرده بر شاه غزنین گرفت
Ки ҳасанӣ надорад Аёз эй шигифт
که حسنی ندارد ایاز ای شگفت
Гулиро ки на ранг бошад на буи
گلی را که نه رنگ باشد نه بوی
Ғарибаст савдои булбул бар ӯй !
غریب است سودای بلبل بر اوی!
Ба Маҳмӯд гуфт ин ҳикоят касе
به محمود گفت این حکایت کسی
Бипечед аз андеша бар худ басӣ
بپیچید از اندیشه بر خود بسی
Ки ишқи ман эй хоҷа бар хуй ӯст
که عشق من ای خواجه بر خوی اوست
На бар қаду болой некӯӣ ӯст
نه بر قد و بالای نیکوی اوست
Шунидам ки дар тангноеи шутур
شنیدم که در تنگنایی شتر
БиФтод ва бишикаст сандӯқ дар
بیفتاد و بشکست صندوق در
Ба яғмои малики остини брФшонд
به یغما ملک آستین برفشاند
Вази онҷо ба таъҷил мураккаб баранд
وز آنجا به تعجیل مرکب براند
Саворони пай дар ва марҷон шуданд
سواران پی در و مرجان شدند
зи султон ба яғмо парешон шуданд
ز سلطان به یغما پریشان شدند
Намонад аз вшоқони гардани фароз
نماند از وشاقان گردن فراز
Касе дар қафои малики ҷузи Аёз
کسی در قفای ملک جز ایاز
Нигаҳ кард к-эии дилбари печи печ
نگه کرد کای دلبر پیچ پیچ
зи яғмо чаҳ овардае ? гуфт ҳеҷ
ز یغما چه آوردهای؟ گفت هیچ
Ман андари қафои ту май тохтам
من اندر قفای تو میتاختم
зи хизмат ба неъмати нпрдохтм
ز خدمت به نعمت نپرداختم
?герат қрбтӣ ҳаст дар боргоҳ
گرت قربتی هست در بارگاه
Ба халъат машав ғофил аз подшоҳ
به خلعت مشو غافل از پادشاه
Хилофи тариқат буд коўлё
خلاف طریقت بود کاولیا
Таманно кунанд аз худои ҷузи худо
تمنا کنند از خدا جز خدا
Гар аз дӯсти чашмат бар эҳсон ӯст
گر از دوست چشمت بر احسان اوست
Ту дар банди хешӣ на дар банди дӯст
تو در بند خویشی نه در بند دوست
Туро то даҳан бошад аз ҳирси боз
تو را تا دهن باشد از حرص باز
Наёяд ба гӯши дил аз ғайби роз
نیاید به گوش دل از غیب راز
Ҳақиқат сароеаст ороста
حقیقت سرایی است آراسته
Ҳўӣу ҳаваси гирди бархеста
هوی و هوس گرد برخاسته
Набинӣ ки ҷое ки бархест гирд
نبینی که جایی که برخاست گرد
Набинад назар гарчи биност мард
نبیند نظر گرچه بیناست مرد