Туро ишқ ҳамчун худии зи обу гул

تو را عشقِ همچون خودی ز آب و گل

Рибоед ҳамеи сабру ороми дил

رباید همی صبر و آرام دل

Ба бедоряши фитна бар хаду хол

به بیداریش فتنه بر خَد و خال

Ба хоби андараши пои банди хаёл

به خواب اندرش پای بند خیال

Ба сидқаши чунон сар наҳй дар қадам

به صدقش چنان سر نهی در قدم

Ки бинии ҷаҳон бо вуҷӯдаши адам

که بینی جهان با وجودش عدم

Чу дар чашм шоҳид наёяд зарат

چو در چشم شاهد نیاید زرت

Зару хоки яксони намояди ?бирт

زر و خاک یکسان نماید برت

Дигар бо каст бар наёяд нафас

دگر با کست بر نیاید نفس

Ки бо ӯ намонад дигар , ҷои кас

که با او نماند دگر، جایِ کس

Ту гӯйӣ ба чашми андараш манзил аст

تو گویی به چشم اندرش منزل است

Вагар дида бар ҳам наҳй , дар дил аст

وگر دیده بر هم نهی، در دل است

На андеша аз кас ки расвои шӯй

نه اندیشه از کس که رسوا شوی

На қӯт ки як дами шикеби шӯй

نه قوت که یک دم شکیبا شوی

?герат ҷон бихоҳад , ба лаб бар наҳй

گرت جان بخواهد، به لب بر نهی

Варати теғ бар сар наад , сар наҳй

ورت تیغ بر سر نهد، سر نهی