Чу ишқӣ ки бунёди он бар ҳавост

چو عشقی که بنیاد آن بر هواست

Чунин фитнаи ангез ва фармонравост ,

چنین فتنه‌انگیز و فرمانرواست،

Аҷаби дорӣ аз соликони тариқ

عجب داری از سالکان طریق

Ки бошанд дар баҳри маънии ғариқ ?

که باشند در بحر معنی غریق؟

Ба савдои ҷонон ба ҷони мштғл

به سودای جانان به جان مشتغل

Ба зикри ҳабиб аз ҷаҳони мштғл

به ذکر حبیب از جهان مشتغل

Ба ёди ҳақ аз халқ бигурехта

به یاد حق از خلق بگریخته

Чунон масти соқӣ ки май рехта

چنان مست ساقی که می ریخته

Нишоед ба дору даво кардашон

نشاید به دارو دوا کردشان

Ки кас матлаъ нест бар дардашон

که کس مطلع نیست بر دردشان

Аласт аз азал ҳамчунонашон ба гӯш

الست از ازل همچنانشان به گوش

Ба фарёди қолўои балӣ дар хурӯш

به فریاد قالوا بلی در خروش

Гуруҳеи амали дор азлат нишин

گروهی عمل دار عزلت نشین

Қадамҳои хокӣ , дами оташин

قدمهای خاکی، دم آتشین

Ба як наъраи кӯҳии зи ҷо бар кунанд

به یک نعره کوهی ز جا بر کنند

Ба як нолаи шаҳрӣ ба ҳам бар зананд

به یک ناله شهری به هم بر زنند

Чу боданд пинҳону чолоки пўӣ

چو بادند پنهان و چالاک پوی

Чу санганд хомӯшу тасбеҳи гӯй

چو سنگند خاموش و تسبیح گوی

Саҳарҳо бгринди чандон ки об

سحرها بگریند چندان که آب

Фурӯ шавед аз дидаи шани кӯҳли хоб

فرو شوید از دیده‌شان کحل خواب

Фарси кушта аз бас ки шаб ронда анд

فرس کشته از بس که شب رانده‌اند

Саҳаргаҳи хурушон ки вомонда анд

سحرگه خروشان که وامانده‌اند

Шабу рӯз дар баҳри савдоу сӯз

شب و روز در بحر سودا و سوز

Ндонанд зи ошуфтагии шаби зи рӯз

ندانند ز آشفتگی شب ز روز

Чунон фитна бар ҳасани сӯрат нигор

چنان فتنه بر حسن صورت‌نگار

Ки бо ҳасан сӯрат надоранд кор

که با حسن صورت ندارند کار

Надоданд соҳибдилони дил ба пӯст

ندادند صاحبدلان دل به پوست

Вагар аблаҳӣ дод , бемағз ӯст

وگر ابلهی داد، بی‌مغز اوست

Май сарфи ваҳдат касе нӯш кард

می صرف وحدت کسی نوش کرد

Ки дунёу уқбо фаромӯш кард

که دنیا و عقبی فراموش کرد