Агар марди ишқӣ кам хеши гир
اگر مردِ عشقی کمِ خویش گیر
Вагар на раҳи офияти пеши гир
و گرنه رهِ عافیت پیش گیر
Матарс аз муҳаббат ки хокат кунад
مترس از محبت که خاکت کند
Ки боқии шӯйгар ҳалокат кунад
که باقی شوی گر هلاکت کند
Наравед набот аз ҳубуби дуруст
نروید نبات از حبوبِ درست
Магари ҳол бар ваии бигардади нахуст
مگر حال بر وی بگردد نخست
Туро бо ҳақи он ошноӣ диҳад
تو را با حق آن آشنایی دهد
Ки аз дасти хешат раҳоӣ диҳад
که از دستِ خویشت رهایی دهد
Ки то бо худӣ дар худат роҳ нест
که تا با خودی در خودت راه نیست
Вази ин нуктаи ҷуз бе худ огоҳ нест
وز این نکته جز بیخود آگاه نیست
На мутриб ки овози пои сутур
نه مطرب که آواز پای ستور
Самоъаст агар ишқи дорӣу шӯр
سماع است اگر عشق داری و شور
Магаси пеши шӯридаи дили пар назд
مگس پیشِ شوریدهدل پر نزد
Ки ӯ чун магаси даст бар сар назд
که او چون مگس دست بر سر نزد
На Бам донад ошуфтаи сомон на зер
نه بم داند آشفتهسامان نه زیر
Ба овоз мурғӣ бинолад фақир
به آوازِ مرغی بنالد فقیر
Сароянда худ менагардад хамӯш
سُراینده خود مینگردد خموش
Валикин на ҳар вақт бозаст гӯш
ولیکن نه هر وقت باز است گوش
Чу шӯридагон мепарастӣ кунанд
چو شوریدگان مِیپرستی کنند
Ба овози дулоб мастӣ кунанд
به آوازِ دولاب مستی کنند
Ба чарх андар оянд дулоби вор
به چرخ اندر آیند دولابوار
Чу дулоб бар худ бгринди зор
چو دولاب بر خود بِگِریند زار
Ба таслими сар дар гиребон баранд
به تسلیم سر در گریبان برند
Чу тоқат намонад гиребон даранд
چو طاقت نماند گریبان درند
Макун айби дарвеши мадҳуши маст
مکن عیبِ درویشِ مدهوشِ مست
Ки ғарқаст аз он мезанад поу даст
که غرق است از آن میزند پا و دست
Нагӯям самоъ эй бародар ки чист
نگویم سماع ای برادر که چیست
Магари мустамеъро бидонам ки кист
مگر مستمع را بدانم که کیست
Гар аз бурҷи маънии пурди тайр ӯ
گر از برج معنی پرد طیرِ او
Фиришта фурӯ монад аз сайр ӯ
فرشته فرو ماند از سیرِ او
Вагар мард лаҳвасту бозӣу лоғ
وگر مرد لهو است و بازی و لاغ
Қавӣ тар шавад деваши андари димоғ
قویتر شود دیوش اندر دِماغ
Чу мард самоъаст шаҳвати параст
چو مردِ سماع است شهوتپرست
Ба овози хуши хуфтаи хезад , на маст
به آوازِ خوش خفته خیزد، نه مست
Парешон шавад гул ба боди саҳар
پریشان شود گل به بادِ سحر
На ҳизум ки ншкоФдши ҷузи табар
نه هیزم که نَشکافدش جز تبر
Ҷаҳони пар самоъасту мастӣу шӯр
جهان پر سماع است و مستی و شور
Валикин чаҳ бинад дар ойӣнаи кӯр ?
ولیکن چه بیند در آیینه کور؟
Набинӣ шутур бар навой араб
نبینی شتر بر نوای عرب
Ки чунаш ба рақси андари оради тараб ?
که چونش به رقص اندر آرد طرب؟
Шутурро чу шӯри тараб дар сар аст
شتر را چو شورِ طرب در سَر است
Агар одамиро набошад хар аст
اگر آدمی را نباشد خر است