Яке ташна мегуфту ҷон май супурд
یکی تشنه میگفت و جان میسپرد
Хунаки некбахтӣ ки дар оби мард
خنک نیکبختی که در آب مرد
Бадв гуфт ноболиғии к-эии аҷаб
بدو گفت نابالغی کای عجب
Чу мардӣ чаҳ сероб ва чаҳ хушки лаб
چو مُردی چه سیراب و چه خشک لب
Бигуфто на охири даҳон тар кунам
بگفتا نه آخر دهان تر کنم
Ки то ҷони ширинаш дар сар кунам ?
که تا جان شیرینش در سر کنم؟
Фитад ташна дар обдони амиқ
فتد تشنه در آبدان عمیق
Ки донад ки сероб мерад ғариқ
که داند که سیراب میرد غریق
Агар ошиқии доман ӯ бигир
اگر عاشقی دامن او بگیر
Вагар гуядат ҷон бидиҳ , гӯ бигир
وگر گویدت جان بده، گو بگیر
Биҳишти тани осонӣ онгаҳ хурӣ
بهشتِ تنآسانی آنگه خوری
Ки бар дӯзах нестӣ бигузарӣ
که بر دوزخ نیستی بگذری
Дили тухми корон буд ранҷи каш
دل تخمکاران بود رنجکش
Чу хирман барояд бхсбнди хуш
چو خرمن برآید بخسبند خوش
Дар ин маҷлиси он кас ба комӣ расед
در این مجلس آنکس به کامی رسید
Ки дар даври охир ба ҷомӣ расед
که در دور آخر به جامی رسید