Чунин нақл дорам зи мардони роҳ
چنین نقل دارم ز مردان راه
Фақирони манъам , гадоёни шоҳ
فقیران منعم، گدایان شاه
Ки перӣ ба дарюза шуд бомдод
که پیری به دریوزه شد بامداد
Дар масҷидӣ дид ва овоз дод
در مسجدی دید و آواز داد
Яке гуфташ ин хона халқ нест
یکی گفتش این خانهٔ خلق نیست
Ки чизе диҳандат , ба шухӣ моиаст
که چیزی دهندت، بهشوخی مایست
Бадв гуфт кин хона кист пас ?
بدو گفت کاین خانه کیست پس؟
Ки бахшоишаш нест бар ҳоли кас ?
که بخشایشش نیست بر حال کس؟
Бигуфто хамӯш , ин чаҳ лафз хатост
بگفتا خموش، این چه لفظ خطاست
Худованди хонаи худованди мост
خداوند خانه خداوند ماست
Нигаҳ карду қандил ва миҳроб дид
نگه کرد و قندیل و محراب دید
Ба сӯз аз ҷигари наърае бар кашид
به سوز از جگر نعرهای بر کشید
Ки ҳайфаст аз ӣнҷои фаротар шудан
که حیف است از اینجا فراتر شدن
Дареғаст маҳрӯм аз ин дар шудан
دریغ است محروم از این در شدن
Нарафтам ба маҳрӯмӣ аз ҳеҷ кӯй
نرفتم به محرومی از هیچ کوی
Чаро аз дар ҳақ шавам зрдрўӣ ?
چرا از در حق شوم زردروی؟
Ҳам ӣнҷо кунам дасти хоҳиши дароз
هم اینجا کنم دست خواهش دراز
Ки донам нигарадам туҳидасти боз
که دانم نگردم تهیدست باز
Шунидам ки солӣ муҷовир нишаст
شنیدم که سالی مجاور نشست
Чу фарёди хоҳони баровардаи даст
چو فریادخواهان برآورده دست
Шабии пои умраш фурӯ шуд ба гул
شبی پای عمرش فرو شد به گل
Тапидан гирифт аз заъифяши дил
تپیدن گرفت از ضعیفیش دل
Саҳари баради шахсеи чароғаш ба сар
سحر برد شخصی چراغش به سر
Рамақ дид аз ӯ чун чароғи саҳар
رمق دید از او چون چراغ سحر
Ҳаме гуфт ғулғули кунон аз фараҳ
همیگفت غلغلکنان از فرح
Ва ман диқи боби алкрими анФтҳ
و من دق باب الکریم انفتح
Талабкор бояд сабуру ҳмўл
طلبکار باید صبور و حمول
Ки нашунидаам кӣмёгари малул
که نشنیدهام کیمیاگر ملول
Чаҳ зарҳо ба хоки сияҳ дар кунанд
چه زرها به خاک سیه در کنند
Ки бошад ки рӯзии мисӣ зар кунанд
که باشد که روزی مسی زر کنند
Зар аз баҳри чизе харидан накӯаст
زر از بهر چیزی خریدن نکوست
Нахоҳӣ харидан ба аз ёди дӯст
نخواهی خریدن به از یاد دوست
Гар аз дилбарии дил ба танг оядат
گر از دلبری دل به تنگ آیدت
Дигар ғмгсорӣ ба чанг оядат
دگر غمگساری به چنگ آیدت
Мабар талхи айшии з рӯй турш
مبر تلخ عیشی ز روی ترش
Ба об дигар оташаши бози каш
به آب دگر آتشش باز کش
Валегар ба хӯбӣ надорад назир
ولی گر به خوبی ندارد نظیر
Ба андаки дили озори таркиши мгир
به اندک دل آزار ترکش مگیر
Тавон аз касе дили бпрдохтн
توان از کسی دل بپرداختن
Ки доне ки бе ӯ тавон сохтан
که دانی که بی او توان ساختن