Азизӣ дар ақсои табриз буд
عزیزی در اقصای تبریز بود
Ки ҳамвора бедору шаби хез буд
که همواره بیدار و شب خیز بود
Шабӣ дид ҷое ки дуздии каманд
شبی دید جایی که دزدی کمند
Бипечед ва бар тараф наме фиканд
بپیچید و بر طَرْف بامی فکند
Касонро хабар кард ва ошӯб хост
کسان را خبر کرد و آشوب خاست
з ҳар ҷонибии мард бо чӯб хост
ز هر جانبی مرد با چوب خاست
Чу номардуми овоз мардум шунид
چو نامردم آواز مردم شنید
Миёни хатари ҷой бӯдан надид
میان خطر جای بودن ندید
Наҳифӣ аз он гир ва дор омадаш
نهیبی از آن گیر و دار آمدش
Гурез ба вақт ихтиёр омадаш
گریزِ به وقت، اختیار آمدش
зи раҳмати дили порсо мум шуд
ز رحمت دل پارسا موم شد
Ки шаби дузди бечора маҳрӯм шуд
که شب دزد بیچاره محروم شد
Ба торикӣ аз пай фароз омадаш
به تاریکی از پی فراز آمدش
Ба роҳӣ дигар пишбоз омадаш
به راهی دگر پیشباز آمدش
Ки ёрои Марви кошнои туам
که یارا مرو کآشنای توام
Ба мардонагии хоки пои туам
به مردانگی خاک پای توام
Надидам ба мардонагӣ чун ту кас
ندیدم به مردانگی چون تو کس
Ки ҷанговарӣ бар ду навъасту бас
که جنگاوری بر دو نوع است و بس
Яке пеши хасм омадани мрдўор
یکی پیش خصم آمدن مردوار
Дувуми ҷон ба дар бурдан аз корзор
دوم جان به در بردن از کارزار
Бар ин ҳар ду хислати ғуломи туам
بر این هر دو خصلت غلام توام
Чаҳ номӣ ки мавлои номи туам ?
چه نامی؟ که مولای نام توام
?герат рой бошад ба ҳукми карам
گرت رای باشد به حکم کرم
Ба ҷое ки медонамат раҳ барам
به جایی که میدانمت ره برم
Сароеаст кӯтоҳ ва дар бастаи сахт
سرایی است کوتاه و در بسته سخت
Напиндорам онҷои худованди рахт
نپندارم آنجا خداوند رخت
Кулӯхии ду болои ҳам бар наҳем
کلوخی دو بالای هم بر نهیم
Яке пой бар дӯш дигар наҳем
یکی پای بر دوش دیگر نهیم
Ба чандон ки дар дастат уфтад бисоз
به چندان که در دستت افتد بساز
Аз он ба ки гардии туҳидасти боз
از آن به که گردی تهیدست باز
Ба дилдорӣу чоплусӣу фан
به دلداری و چاپلوسی و فن
Кашидаш сӯии хонаи хештан
کشیدش سوی خانهٔ خویشتن
Ҷавонмарди шбрў фурӯ дошт дӯш
جوانمرد شبرو فرو داشت دوش
Ба китфаши баромади худованди ҳуш
به کتفش برآمد خداوند هوش
Бғлтоқу дастору рахтӣ ки дошт
بَغَلطاق و دستار و رختی که داشت
зи боло ба домон ӯ дар гузошт
ز بالا به دامان او در گذاشت
Ваз онҷо баровард ғавғо ки дузд
وز آنجا برآورد غوغا که دزد
Савоб эй ҷавонону ёрӣу музд
ثواب ای جوانان و یاری و مزد
Ба дар ҷуст аз ошӯби дузди дағал
به در جست از آشوب، دزد دغل
Давон , ҷомаи порсо дар бағал
دوان، جامهٔ پارسا در بغل
Дил осӯда шуд марди неки эътиқод
دل آسوده شد مرد نیک اعتقاد
Ки саргаштаеро баромади мурод
که سرگشتهای را برآمد مراد
Хабисӣ ки бар кас тараҳҳум накард
خبیثی که بر کس ترحم نکرد
Ббхшўд бар ваии дили никмрд
ببخشود بر وی دل نیکمرد
Аҷаб ноед аз сирати бхрдон
عجب ناید از سیرت بخردان
Ки некӣ кунанд аз карам бо бидон
که نیکی کنند از کرم با بدان
Дар иқбол некон бидон ме зӣанд
در اقبال نیکان بدان میزیند
Вгрчаҳ бидон аҳл некӣ наянд
وگرچه بدان اهل نیکی نیند