Якеро чу саъдии дилии сода буд

یکی را چو سعدی دلی ساده بود

Ки бо содаи рӯе дар афтода буд

که با ساده رویی در افتاده بود

Ҷафои барадӣ аз душмани схтгўӣ

جفا بردی از دشمن سختگوی

зи чавгони сахтии бхстӣ чу гӯй

ز چوگان سختی بخستی چو گوی

зи каси чин бар абрӯ нияндохтӣ

ز کس چین بر ابرو نینداختی

зи ёрӣ ба тундии нпрдохтӣ

ز یاری به تندی نپرداختی

Яке гуфташ охири туро нанг нест ?

یکی گفتش آخر تو را ننگ نیست؟

Хабари зини ҳамаи силӣ ва санг нест ?

خبر زین همه سیلی و سنگ نیست؟

Тани хештани сғбаҳ дунон кунанд

تن خویشتن سغبه دونان کنند

зи душмани таҳаммул забунон кунанд

ز دشمن تحمل زبونان کنند

Нишоед зи душмани хатои дргзошт

نشاید ز دشمن خطا درگذاشت

Ки гӯйанд ёро ва мардӣ надошт

که گویند یارا و مردی نداشت

Бадв гуфт шайдои шӯридаи сар

بدو گفت شیدای شوریده سر

Ҷавобӣ ки шояд нбштн ба зар

جوابی که شاید نبشتن به زر

Дилами хона ӣ меҳр ёрасту бас

دلم خانه یِ مهرِ یار است و بس

Аз он менагунҷад дар ӯ кини кас

از آن می‌نگنجد در او کین کس

Чаҳ хуш гуфт буҳлули фархундаи хуй

چه خوش گفت بهلول فرخنده خوی

Чу бигузашт бар орифии ҷангҷӯӣ

چو بگذشت بر عارفی جنگجوی

Гар ин муддаӣ дӯст бишнохтӣ

گر این مدعی دوست بشناختی

Ба пайкори душмани нпрдохтӣ

به پیکار دشمن نپرداختی

Гар аз ҳастӣ ҳақ хабар доштӣ

گر از هستی حق خبر داشتی

Ҳамаи халқро нест пиндоштӣ

همه خلق را نیست پنداشتی