Яке барбатӣ дар бағал дошт маст

یکی بربطی در بغل داشت مست

Ба шаб дар сари порсоеи шикаст

به شب در سَرِ پارسایی شکست

Чу рӯз омад он неки марди салим

چو روز آمد آن نیک‌مردِ سلیم

Бар сангдили баради як мушти сим

برِ سنگدل برد یک مشت سیم

Ки дӯшинаи маъзӯр будӣу маст

که دوشینه معذور بودی و مست

Туроу марои барбату сари шикаст

تو را و مرا بربط و سر شکست

Маро ба шуд он захм ва бархест бим

مرا به شد آن زخم و برخاست بیم

Туро ба нахоҳад шуд ало ба сим

تو را به نخواهد شد الّا به سیم

Аз ин дӯстони худо бар саранд

از این دوستانِ خدا بر سرند

Ки аз халқ бисёр бар сар хуранд

که از خلق بسیار بر سر خورند