Шунидам ки дар хоки Вахш аз маон
شنیدم که در خاکِ وَخش از مهان
Яке буд дар кунҷи хилвати ниҳон
یکی بود در کنجِ خلوت نهان
Муҷаррад ба маънӣ на ориф ба далқ
مجرّد به معنی نه عارف به دلق
Ки берун кунад дасти ҳоҷат ба халқ
که بیرون کند دستِ حاجت به خلق
Саодати кушодаи дарии сӯй ӯ
سعادت گشاده دری سویِ او
Дар аз дигарон баста бар рӯй ӯ
در از دیگران بسته بر رویِ او
Забоноварӣ бехирад саъй кард
زبانآوری بیخرد سعی کرد
зи шухӣ ба бади гуфтани неки мард
ز شوخی به بد گفتنِ نیکمرد
Ки зинҳор аз ин макру дастону рию
که زنهار از این مکر و دستان و ریو
Биҷои сулаймони нишастан чу дев
بجایِ سلیمان نشستن چو دیو
Дамодам бишӯйанд чун гурба рӯй
دمادم بشویند چون گربه روی
Тамаъ карда дар сайди мӯашони кӯй
طمعکرده در صیدِ موشانِ کوی
Риёзати каш аз баҳри ному ғурур
ریاضتکِش از بهرِ نام و غرور
Ки табли тиҳиро равад бонги давр
که طبلِ تهی را رَوَد بانگ دور
Ҳаме гуфту халқӣ бар ӯ анҷуман
همیگفت و خلقی بر او انجمن
Бар эшон тафарруҷи кунони марду зан
بر ایشان تفرّجکنان مرد و زن
Шунидам ки бигирист донои Вахш
شنیدم که بگریست دانایِ وخش
Ки ёрб мари ин бандаро тавбаи бахш
که یارب مر این بنده را توبه بخش
Вагар рост гуфт эй худованди пок
وگر راست گفت ای خداوندِ پاک
Марои тавбаи даҳ то нигарадам ҳалок
مرا توبه ده تا نگردم هلاک
Писанд омад аз айби ҷӯии худам
پسند آمد از عیبجویِ خودم
Ки маълум ман кард хуй бидам
که معلومِ من کرد خویِ بدم
Гар онӣ ки душманат гуяд , маранҷ
گر آنی که دشمنت گوید، مرنج
Вагар нестӣ , гӯ бирав бодсанҷ
وگر نیستی، گو برو بادسنج
Агар аблаҳии машкро ганда гуфт
اگر ابلهی مشک را گَنده گفت
Ту маҷмӯ бош ӯ пароканда гуфт
تو مجموع باش او پراکنده گفت
Вагар меравад дар пиёзи ин сухан
وگر میرود در پیاز این سخُن
Чунинаст гӯи ганда мағзӣ макун
چنین است گو گَندهمغزی مکُن
Нагирад хирадманди равшани замир
نگیرد خردمندِ روشنضمیر
Забони банди душмани зи ҳангомаи гир
زبانبندِ دشمن ز هنگامهگیر
На ойин ақласту ройу хирад
نه آیینِ عقل است و رای و خرد
Ки донои фиреб мшъбд хӯрд
که دانا فریبِ مُشَعبِد خورَد
Пас кори хеши онкӣ оқил нишаст
پسِ کارِ خویش آنکه عاقل نِشَست
Забони бидонадяш бар худ бибаст
زبانِ بداندیش بر خود بِبَست
Ту некӯ равиш бош то бадсигол
تو نیکورَوِش باش تا بدسگال
Наёбад ба нақси ту гуфтани маҷол
نیابد به نقصِ تو گفتن مجال
Чу душворат омад зи душмани сухан
چو دشوارت آمد ز دشمن سخُن
Нигар то чаҳ айбат гирифт он макун
نگر تا چه عیبت گرفت آن مکُن
Ҷузи он кас надонам накӯи гӯии ман
جز آن کس ندانم نکوگویِ من
Ки равшан кунад бар ман оҳӯии ман
که روشن کند بر من آهویِ من