Касе мушкилии баради пеши алӣ

کسی مشکلی برد پیشِ علی

Магари мушкилашро кунад мнҷлӣ

مگر مشکلش را کُند مُنجَلی

Амири ъдўбнди кишвари гушой

امیرِ عدوبَندِ کشور‌گشای

Ҷавобаш бигуфт аз сари илму рой

جوابش بگفت از سرِ علم و رای

Шунидам ки шахсе дар он анҷуман

شنیدم که شخصی در آن انجمن

Бигуфто чунин нест ё боолҳсн

بگفتا چنین نیست یا باالحسن

Наранҷед аз ӯ ҳайдари номҷўӣ

نرنجید از او حیدرِ نامجوی

Бигуфт ар ту доне аз ин ба бигӯӣ

بگفت ار تو دانی از این به بگوی

Бигуфт ончӣ донист ва боиста гуфт

بگفت آنچه دانست و بایسته گفت

Ба гули чашма хур нишоед наҳуфт

به گِل چشمهٔ خور نشاید نهفت

Писандид аз ӯ шоҳи мардони ҷавоб

پسندید از او شاهِ مردان جواب

Ки ман бар хато будам ӯ бар савоб

که من بر خطا بودم او بر صواب

Ба аз мо сухангӯии доно яке аст

به از ما سخنگویِ دانا یکی است

Ки болотар аз илм ӯ илм нест

که بالاتر از علم او علم نیست

Гар имрӯз будӣ худованди ҷоҳ

گر امروز بودی خداوندِ جاه

Накардӣ худ аз кибр дар ваии нигоҳ

نکردی خود از کبر در وی نگاه

Ба дар кардӣ аз боргаҳи ҳоҷибаш

به در کردی از بارگه حاجبش

Фурӯи кўФтндӣ ба ноўоҷбш

فرو‌کوفتندی به ناواجبش

Ки ман баъд беобрӯе макун

که مِن‌بعد بی‌آبرویی مکُن

Адаб нест пеши бузургони сухан

ادب نیست پیشِ بزرگان سخُن

Якеро ки пиндор дар сар буд

یکی را که پندار در سر بوَد

Мапиндор ҳаргиз ки ҳақ башнавад

مپندار هرگز که حق بشنوَد

зи илмаш малол ояд аз ваъзи нанг

ز علمش ملال آید از وعظ ننگ

Шақоӣқ ба борон наравед зи санг

شقایق به باران نروید ز سنگ

?герат дар дарёӣ фазласт хез

گرت دُرِّ دریای فضل است خیز

Ба тзкир дар пои дарвеши рез

به تذکیر در پایِ درویش ریز

Набинӣ ки аз хоки афтодаи хор

نبینی که از خاکِ افتاده خوار

Бирӯяд гулу бушковади навбаҳор

برویَد گُل و بشکفد نوبهار

Марез эй ҳакими остинҳои дар

مریز ای حکیم آستین‌های دُر

Чу май бинӣ аз хештани хоҷаи пар

چو می‌بینی از خویشتن خواجه پُر

Ба чашми касон дар наёяд касе

به چشمِ کسان در‌نیاید کسی

Ки аз худ бузургии намояди басӣ

که از خود بزرگی نماید بسی

Магӯ то бигӯянд шукрати ҳазор

مگو تا بگویند شُکرت هزار

Чу худ гуфтӣ аз каси таваққуъи мадор

چو خود گفتی از کس توقّع مدار