Гадоӣ шунидам ки дар танги ҷой

گدایی شنیدم که در تنگ‌جای

Ниҳодаши умри пой бар пушти пой

نهادش عُمَر پای بر پشتِ پای

Надонист дарвеш бечора коваст

ندانست درویشِ بیچاره کاوست

Ки ранҷида душман надонад зи дӯст

که رنجیده دشمن نداند ز دوست

Барошуфт бар вай ки кӯрии магар ?

برآشفت بر وی که کوری مگر؟

Бадв гуфт солори одили умр

بدو گفت سالارِ عادل عُمَر

На кӯрами валикин хато рафт кор

نه کورم ولیکن خطا رفت کار

Надонистам аз ман гунаҳ дар гузор

ندانستم از من گنه در گذار

Чаҳ мунсифи бузургон дайн бӯда анд

چه منصف بزرگانِ دین بوده‌اند

Ки бо зердастон чунин бӯда анд

که با زیردستان چنین بوده‌اند

Фурӯтан буд ҳӯшманд гузин

فروتن بوَد هوشمندِ گُزین

Наад шохи пари миваи сар бар замин

نهد شاخِ پُر‌میوه سَر بر زمین

Бинозанд фардои тавозуъи кунон

بنازند فردا تواضع‌کنان

Нигун аз хиҷолати сари гарданон

نگون از خجالت سرِ گردنان

Агар мебитарсӣ зи рӯзи шумор

اگر می‌بترسی ز روزِ شمار

Аз он каз ту тарсади хато дар гузор

از آن کز تو ترسد خطا در‌گذار

Макун хира бар зери дастони ситам

مکُن خیره بر زیر‌دستان ستم

Ки дастӣаст болои дасти ту ҳам

که دستی است بالایِ دستِ تو هم