Шутури бача бо модар хеш гуфт :

شتر بچه با مادر خویش گفت:

« пас аз рафтан , охир замонӣ бихуфт »

«پس از رفتن، آخر زمانی بخفت»

Бигуфт « ар ба даст манастӣ маҳор

بگفت «ار به دست من استی مهار

Надидӣ касами боркаш дар қатор »

ندیدی کسم بارکش در قطار»

Қазои киштии онҷо ки хоҳад барад

قضا کشتی آنجا که خواهد بَرَد

Вагар нохудои ҷома бар тани дард

وگر ناخدا جامه بر تن درد

Макун саъдёи дида бар дасти кас

مکن سعدیا دیده بر دست کس

Ки бахшанда парвардгорасту бас

که بخشنده پروردگار است و بس

Агар ҳақи парастии зи дарҳо баст

اگر حق پرستی ز درها بَسَت

Кигар вай баранд нахонд каст

که گر وی بِرانَد نخوانَد کسَت

Гар ӯ тоҷдорат кунад сар бар ор

گر او تاجدارت کند سر بر آر

Вагар на сари ноумедии бухор

وگر نه سرِ ناامیدی بخار