Ибодат ба ихлос ният накӯаст
عبادت به اخلاص نیت نکوست
Вагар на чаҳ ояд з бе мағзи пӯст ?
وگر نه چه آید ز بی مغز پوست؟
Чаҳ зуннори муғ дар миёнат чаҳ далқ
چه زنار مغ در میانت چه دلق
Ки дар пӯшӣ аз баҳри пиндори халқ
که در پوشی از بهر پندار خلق
Макун гуфтамат мардии хеши фош
مکن گفتمت مردی خویش فاش
Чу мардӣ намӯдӣ мхнс мабош
چو مردی نمودی مخنث مباش
Ба андоза буд бояд намӯд
به اندازهٔ بود باید نمود
Хиҷолати набарди он ки нанамуд ва буд
خجالت نبرد آن که ننمود و بود
Ки чун орият бар кунанд аз сараш
که چون عاریت بر کنند از سرش
Намояди куҳани ҷомае дар буриш
نماید کهن جامهای در برش
Агар кӯтаҳии пой чубин мабанд
اگر کوتهی پای چوبین مبند
Ки дар чашми Тифлони намоеи баланд
که در چشم طفلان نمایی بلند
Вагар нуқра андӯда бошад нҳос
وگر نقره اندوده باشد نحاس
Тавон харҷ кардан бар ношинос
توان خرج کردن بر ناشناس
Манеҳ ҷони ман оби зар бар пашиз
منه جان من آب زر بر پشیز
Ки сарроф доно нагирад ба чиз
که صراف دانا نگیرد به چیز
Зари андўдгонро ба оташ баранд
زر اندودگان را به آتش برند
Падед ояд онгаҳ ки мис ё заранд
پدید آید آنگه که مس یا زرند
Ндонӣ ки бобои кӯҳӣ чаҳ гуфт
ندانی که بابای کوهی چه گفت
Ба мардӣ ки номӯсро шаб нахуфт ?
به مردی که ناموس را شب نخفت؟
Бирав ҷони бобо дар ихлоси печ
برو جان بابا در اخلاص پیچ
Ки натавонӣ аз халқи растан ба ҳеҷ
که نتوانی از خلق رستن به هیچ
Касоне ки феълат писандида анд
کسانی که فعلت پسندیدهاند
Ҳануз аз ту нақши бурун дида анд
هنوز از تو نقش برون دیدهاند
Чаҳ қадар оварад бандаи ҳўрдис
چه قدر آورد بنده حوردیس
Ки зер қабо дорад андоми пис ?
که زیر قبا دارد اندام پیس؟
Нишоед ба дастон шудан дар биҳишт
نشاید به دستان شدن در بهشت
Ки бозат равад чодар аз рӯй зишт
که بازت رود چادر از روی زشت