Яке пери дарвеш дар хоки кеш

یکی پیرِ درویش در خاک کیش

Чаҳ хуш гуфт бо ҳамсари зишти хеш

چه خوش گفت با همسر زشت خویش

Чу дасти қазои зишти рӯяти сиришт

چو دست قضا زشت‌رویت سرشت

Миндои гулгуна бар рӯй зишт

میندای گلگونه بر روی زشت‌

Ки ҳосил кунад некбахтӣ ба зӯр ?

که حاصل کند نیکبختی به زور؟

Ба серума ки бино кунад чашми кӯр ?

به سرمه که بینا کند چشم کور؟

Наёяд накукорӣ аз бади раҳгон

نیاید نکوکاری از بد رگان

Маҳоласт дӯзандагӣ аз сегон

محال است دوزندگی از سگان

Ҳамаи файласуфони Юнону рӯм

همه فیلسوفان یونان و روم

Ндонанд кард ангабин аз зақум

ندانند کرد انگبین از زقوم

з ваҳшӣ наёяд ки мардум шавад

ز وحشی نیاید که مردم شود

Ба саъии андар ӯ тарбият гум шавад

به سعی اندر او تربیت گم شود

Тавон пок кардани зи занги оина

توان پاک‌‎کردن ز زنگ آینه

Валикин наёяд зи санги оина

ولیکن نیاید ز سنگ آینه

Ба кӯшиш наравед гул аз шохи бед

به کوشش نروید گل از شاخ بید

На зангӣ ба гармоба гардад сипед

نه زنگی به گرمابه گردد سپید

Чу рад менагардад хаданги қазо

چو رد می‌نگردد خدنگ قضا

Сипар нест мари бандаро ҷузи ризо

سپر نیست مر بنده را جز رضا