Яке нони хӯриши ҷуз пиёзӣ надошт

یکی نان‌خورش جز پیازی نداشت

Чу дигари касони барг ва созӣ надошт

چو دیگر کسان برگ و سازی نداشت

Пароканда Эй гуфташ эй хоксор

پراکنده‌ای گفتش ای خاکسار

Бирав табхӣ аз хон яғмо биор

برو طبخی از خوان یغما بیار

Бихоҳу мадор аз кас эй хоҷаи бок

بخواه و مدار از کس ای خواجه باک

Ки мақтӯъи рӯзӣ буд шрмнок

که مقطوع روزی بود شرمناک

Қабои баст ва чобук навардед даст

قبا بست و چابک نوردید دست

Қабояш дариданду дасташи шикаст

قبایش دریدند و دستش شکست

Шунидам ки мегуфт ва хӯн ме гирист

شنیدم که می‌گفت و خون می‌گریست

Ки эй нафас , худкардаро чора чист ?

که ای نفس، خودکرده را چاره چیست؟

Бало ҷӯй бошад гирифтори оз

بلا جوی باشد گرفتار آز

Ману хонаи ман баъду нону пиёз

من و خانه من‌بعد و نان و پیاز

Ҷўинӣ ки аз саъй бозу хӯрам

جوینی که از سعی بازو خورم

Ба аз медаҳ бар хон аҳли карам

به از میده بر خوان اهل کرم

Чаҳ дилтанг хуфт он фурӯмояи дӯш

چه دلتنگ خفت آن فرومایه دوش

Ки бар суфра дигарон дошт гӯш

که بر سفرهٔ دیگران داشت گوش