Бади андари ҳақи мардуми неку бад
بد اندر حق مردم نیک و بد
магӯӣ эй ҷавонмарди соҳиби хирад
مگوی ای جوانمرد صاحبخرد
Ки бади мардро хасм худ ме кунӣ
که بَدمرد را خصمِ خود میکنی
Вагар нек мардаст бад ме кунӣ
وگر نیکمردست بد میکنی
Туро ҳар ки гуяд фалони кас бад аст
تو را هر که گوید فلان کس بد است
Чунон дон ки дар пӯстин худ аст
چنان دان که در پوستین خوَد است
Ки феъли фалонро бибояд баён
که فعل فلان را بباید بیان
Вази ин феъл бад мебарояд аён
وز این فعل بد میبرآید عیان
Ба бади гуфтани халқ чун дам задӣ
به بد گفتن خلق چون دم زدی
Агар рости гӯйии сухани ҳам бадӣ
اگر راست گویی سخن هم بدی
Забон кард шахсе ба ғайбати дароз
زبان کرد شخصی به غیبت دراز
Бадв гуфт донандае сарфароз
بدو گفت دانندهای سرفراز
Ки ёди касони пеши ман бад макун
که یاد کسان پیش من بد مکن
Марои бадгумон дар ҳақ худ макун
مرا بدگمان در حق خود مکن
Гирифтам зи тамкин ӯ кам ббўд
گرفتم ز تمکین او کم ببود
Нахоҳад ба ҷоҳи ту андар фузуд
نخواهد به جاه تو اندر فزود
Касе гуфту пиндоштам таййибат аст
کسی گفت و پنداشتم طیبت است
Ки дуздии басомонтар аз ғайбат аст
که دزدی بسامانتر از غیبت است
Бадв гуфтам эй ёри ошуфтаи ҳуш
بدو گفتم ای یار آشفته هوش
Шигифт омад ин достонам ба гӯш
شگفت آمد این داستانم به گوش
Ба норостӣ дар чаҳ бинӣ баӣ
به ناراستی در چه بینی بهی
Ки бар ғайбаташ мартабат менаҳй ?
که بر غیبتش مرتبت مینهی؟
Балӣ гуфт дуздон таҳаввур кунанд
بلی گفت دزدان تهور کنند
Ба бозуии мардии шикам пар кунанд
به بازوی مردی شکم پر کنند
зи ғайбат чаҳ мехоҳад он содаи мард ?
ز غیبت چه میخواهد آن ساده مرد؟
Ки девон сияҳ кард ва чизе нахурд !
که دیوان سیه کرد و چیزی نخورد!