Маро дар Низомияи идрор буд

مرا در نظامیه ادرار بود

Шабу рӯзи талқину такрор буд

شب و روز تلقین و تکرار بود

Мари устодро гуфтам эй пари хирад

مر استاد را گفتم ای پر خرد

Фалони ёр бар ман ҳасад май барад

فلان یار بر من حسد می‌برد

Чу ман дод маънии даҳум дар ҳадис

چو من داد معنی دهم در حدیث

Бар ояд ба ҳам андаруни хабис

بر آید به هم اندرون خبیث

Шунид ин сухани пешвои адаб

شنید این سخن پیشوای ادب

Ба тундӣ барошуфт ва гуфт эй аҷаб !

به تندی برآشفت و گفت ای عجب!

Ҳасудӣ писандат наомад зи дӯст

حسودی پسندت نیامد ز دوست

Ки маълум кардат ки ғайбат накӯаст ?

که معلوم کردت که غیبت نکوست؟

Гар ӯ роҳ дӯзах гирифт аз хасӣ

گر او راه دوزخ گرفت از خسی

Аз ин роҳи дигари ту дар ваии рисӣ

از این راه دیگر تو در وی رسی