Шабии даъватӣ буд дар кӯии ман

شبی دعوتی بود در کوی من

з ҳар ҷинси мардум дар ӯ анҷуман

ز هر جنس مردم در او انجمن

Чу овози мутриб дар омад зи кӯй

چو آواز مطرب در آمد ز کوی

Ба гардун шуд аз ошиқонҳоиу ҳўӣ

به گردون شد از عاشقان های و هوی

Причҳраҳ эй буд маҳбӯби ман

پریچهره‌ای بود محبوب من

Бадв гуфтам эй лаъибати хуби ман

بدو گفتم ای لعبت خوب من

Чаро бо рафиқони ниёе ба ҷамъ

چرا با رفیقان نیایی به جمع

Ки равшан кунӣ базми моро чу шамъ ?

که روشن کنی بزم ما را چو شمع؟

Шунидам сеӣ қомати сими тан

شنیدم سهی قامت سیم‌تن

Ки мерафт ва мегуфт бо хештан

که می‌رفت و می‌گفت با خویشتن

Маҳосин чу мардон надорам ба даст

محاسن چو مردان ندارم به دست

На мардӣ буд пеш мардон нишаст

نه مردی بود پیش مردان نشست

Сияҳи номатар зон мхнс махоҳ

سیه نامه تر زآن مخنث مخواه

Ки пеш аз хаташ рӯй гардад сиёҳ

که پیش از خطش روی گردد سیاه

Аз он беҳамият бибояд гурехт

از آن بی حمیت بباید گریخت

Ки номрдиши об мардон бирехт

که نامردیش آب مردان بریخت

Писари кови миён қаландар нишаст

پسر کاو میان قلندر نشست

Падари гӯи зи хайраши фурӯи шӯии даст

پدر گو ز خیرش فرو شوی دست

Дареғаш махӯр бар ҳалоку талаф

دریغش مخور بر هلاک و تلف

Ки пеш аз падари мурда ба нохалаф

که پیش از پدر مرده به ناخلف