Харобат кунад шоҳид хона кун

خرابت کند شاهد خانه کن

Бирав хонаи ободи гардон ба зан

برو خانه آباد گردان به زن

Нишоед ҳавас бохтан бо гулӣ

نشاید هوس باختن با گلی

Ки ҳар бомдодаш буд булбулӣ

که هر بامدادش بود بلبلی

Чу худро ба ҳар маҷлисӣ шамъ кард

چو خود را به هر مجلسی شمع کرد

Ту дигар чу парвонаи гардиши магарад

تو دیگر چو پروانه گردش مگرد

Зани хуби хуши хуии ороста

زن خوب خوش خوی آراسته

Чаҳ монад ба нодони нави хостаҳ ?

چه ماند به نادان نو خاسته؟

Дар ӯ дам чу ғунчаи дамӣ аз вафо

در او دم چو غنچه دمی از وفا

Ки аз ханда уфтад чу гул дар қафо

که از خنده افتد چو گل در قفا

На чун кӯдаки печ бар печи шнг

نه چون کودک پیچ بر پیچ شنگ

Ки чун мқл натавон шикастан ба санг

که چون مقل نتوان شکستن به سنگ

Мубини длФрибш чу ҳури биҳишт

مبین دلفریبش چو حور بهشت

Каз он рӯй дигар чу ғӯласт зишт

کز آن روی دیگر چو غول است زشت

Гараш пой бӯсӣ надорадат пос

گرش پای بوسی نداردت پاس

Вараш хок бошӣ надонад сипос

ورش خاک باشی نداند سپاس

Сар аз мағзу даст аз дирам кун тиҳӣ

سر از مغز و دست از درم کن تهی

Чу хотир ба фарзанд мардум наҳй

چو خاطر به فرزند مردم نهی

Макун бад ба фарзанди мардуми нигоҳ

مکن بد به فرزند مردم نگاه

Ки фарзанд хешат барояд табоҳ

که فرزند خویشت برآید تباه